Damıma Konan Anka Kuşu Misali.....

2012-01-26T12:47:00.000-08:00

Hissetmek için daha kaç gün geçecek bilmiyorum. Dün gece rüyamda rastladığım Ezgi bunun bir işareti olabilir bak. Ama bilmiyorum. Bilmemek de acı veren bir boyutta artık.

Sakallarım kesili gezmeye alıştım. Geceleri erken uyuyorum ama sabah 6'da ayaktayım. Sonra çileler çileler. İnsanları umursamamaya alıştım. Sadece sevişmek için kızlarla iletişime geçmiyorum. Gerçi kızlar ile iletişme geçmediğimi de söyleyebilirim. Hani aradığım bir şey yok, hayat damarlarımdan biri sökülüp takılmamış gibi.

O yokluk mahvediyor arada.

İyiyim ama.
Başarılı olabileceğim şeyler yakında gibi.
Kısmeti de var işin tabi.
Keşke senin gibi sevgilim olsa cümlesini kuran kadınları samimi bulmuyorum hiç. Bu sevişelim deniz demekten kaç adım ileride olabilir ki hem.
Saçma işler.

Öperim.

Akıl

2012-01-11T13:33:00.000-08:00

27'si için buradan mükemmel gözüken bir oyuna biletler aldım. Biletler dediğim 2 tane. Çok ümitliyim.

Yaşanılanları bir kenara atıp hayatıma devam etmeyeli şurda 20 gün oldu olmadı. Ama hayatın benim için sadece çalışmam gerektiğini düşündürdüğü aşamadayım. Yok yani madem bu çocuk ilişkilerinde tam bir loser, akademik ilerlesin diye düşünüyor. Ya da her zaman olduğu gibi kendimi kandırmacalardayım.

Tez işinin sıkıcılığını atmak için ilk ödevlerimi teslim etmem gerek.
Bugünde sondu mesela bir arkadaşlığın.
Gerçi sürünmeli bir sevgilicilik oyunu da gibiydi, hoş olmuyordu.
En iyisi uzaklaşmak.
Her zaman yaptığım gibi.

Öperim.

Var

2012-01-10T12:54:00.000-08:00

İlişkilerimin kısa süreli oluşunun bende yarattığı tedirginliği ortadan kaldırdım. Artık rahatım. Günübirlik ilişkiler ile yola devam edebilirim.

Çoğunlukla bir cenabetlik arardım hep. Ama bu durumum cenabetlikten çıkıp bir lanete dönüşebileceğini düşünmezdim. Umudum var ama.

2 tane babalar gibi final projem var. Final projesi dediğim bildiğin başlı başına tez konuları gibi. O yüzden bu cumartesi bir korhan yapıp 2 haftalık bitkisel hayatımı cuma günü doğum günü ile bitircem. Makul şeyler bunlar hep. Karşılaşma olasılığımı düşürüp devam ediyorum hayatıma. Saçlarım hep 3 kalabilirler fakat. Bir de aksattığım dişçim var. Ayıp ediyorum adam. Perşembe de onunlayım.

Dişçi psikolojisi de dört duvar arasında yalnız kalmak gibi. Ya da hayal gücümün bana yaşattığı travmalarla birebir. Bilmiyorum değişik bir psikoloji.

Bu gece ispanyolca'yı anlayabilmek istedim. Blood Wedding ile başlayan Saura'nın üçlemesi iştahımı öyle kabarttı ki, çalıştığım ingilizcenin yerini ispanyolca alsın istedim. Öyle ki kursa bile gidebilirim sanırım.

Artık hayatımda olmayan insanlar var.
Ben mutluyum.
Onlar mutlu değillerdir umarım eheh.

Hayatımdaki tek eksiğin farkına da vardım.
Yani ihtiyacım olanın.
Giderim belki.
O var bir tane daha.
O kadar çoklar ki.

Öperim.

Kahvaltı İşi

2012-01-06T05:58:00.000-08:00

Malum hanımın mankenlik geçmişine takıldık dün gece yatakta. Aslında zevkli bir şey. Yani geçen sene kadın fotomodelmiş gayet. Bilmiyordum bunu. Bu sene de iş kadını. İkisini bir arada yürütülmeyeceğini, etik olmayacağını düşünecek kadar da makul biri. Fotoğraflarına bakarken bir an gelecek ile ilgili konuşmalar açıldı. İşte çocuklarının bunlarla gurur duyabilir felan dedim. Sonra o da dedi çocuklarımız demek istedin herhalde. Göt gibi kaldım.

Onunda en büyük eğlencesi benim makalelerim olmuş durumda.

Ama ümitli değilim tabii. Çünkü ne kadar temelini güzel atayım ilişkinin hep bir bokluk. Yani bilmiyorum.

Kahvaltı hazırlamasına izin vermiyorum mesela. Bir de gömleklerimi giyme hastalığı var.

Öperim.

3

2011-12-24T15:47:00.000-08:00

Kafamda senelerce kurduğum yıl başı kutlamasına bu senede erişemeyeceğimi gördüğüm için hüzünlü olabilirim. Bu yılda zamanımın büyük çoğunluğunu hindisinden mezelerine şeklinde hazırlayacağım masa ile öldüreceğim. Madem kendime hayrım dokunmuyor, aileme dokunsun.

Başarı grafiğimi gittikçe arttırıyorum sanırım. Geçen sene kapıldığım ümitsizlikten şuanda doktoramı hangi ülkede yapsam acaba mertebesine geçtim. Hayatımda tek eksiğimin istediğim işi bulmak olduğunu biliyorum. Bir de çok umursayan görüntümden uzaklaşıp çok da sikimde kategorisine yükseldim. Bu kadar insanların sorunlarını dert edeceğime, olmayan sorunlarımdan yeni problemler üretirim kendime. Daha makul gibi gözüktü.

Hoşlandığım kadınlar ile alfabeyi sayabilirim. Gerçi bu çok yalanlı bir cümle oldu. Hayatımın en bir kadından hoşlanmadan geçirdiğim çok süresini yaşıyorum. Sevişmek için playlistlerim hazır ama diğer tarafta. Geçen hafta süpriz bir ziyaret ile irkilsem de sabah onun uyandırma şekliyle uyanmayı özlemişim.

Tindersticks plağını buldum ama 90 dolar bunun gelişi felan aşıyor öğrenci bütçesini. En çok da şöyle anlarda işim olsaydı lan diyorum. Ama huzurum yerimde kafam rahat. Hala sevişebiliyorum.

Sevişemeyen insanların sinirli olduklarını düşünüyorum. Tripler; ardı arkası kesilmeyen. Bir A var mesela. Onda bu tatminsizliği gözlemledim. Kadınları tatmin edemeyen erkekler için üzülebilirim.

Belki bu türk erkeğinin aceleci tavırlarından kaynaklanıyor olabilir. Psikolojilerine inmek de gerek. Sonuçta küçüklükten çocukları kucaklardan düşürmeyen bir toplumda yaşıyoruz.

Onu hala unutamadığımı da yazmak isterdim mesela. O kadar çok isterdim k hemde, böyle hiç unutmayayım çoluğuma çocuğuma aktarıyım. Ama hayat o kadar hızlı ki. Ve o kadar namussuz ki. Unuttum.
Seni unutabildiğim için "sonunda" huzurluyum.

İşin en ilginç yanı bu unutturma eylemini başkalarının kollarında, o başkasının sevgisiyle bulacakken kendi içimde bulmam. 2 haftadır basamakları bile 3'er çıkmaya başladım. 1'in bir esprisinin olmadığı bir dünyada çok da makul.

3 sene önce kötü şeylerle başlamışım buraya. 3 sene boyunca kalbi hep tek bir yer için atan biri olmuşum. Başkasını sevmek için uğraşırken onun kalıbına sokmuşum. Ona benzetme gayretini göstermişim. Onun renkleriyle boyamak istemişim kendi mutluluğumun portresini. Zor olanı yapmak için hep uğraşmışım. Kolay olan başucumda dururken, ben hep o en uzağını seçmişim. Şimdi bakınca geriye 3 sene bir başkasına ait olduğunu sandığım kalbi üzmüşüm, kırmışım, hor kullanmışım. Fazla çalıştırmışım. Daha mutlu atıyor artık, olması gerektiği gibi.

Rutin atışlarına döndüğü için herkes mutlu olacak bundan sonra.
Öyle de büyük bir kalbim var.

Öperim.

Love disappears

2011-12-18T16:29:00.000-08:00

Haklı aslında.

Goodbye

2011-12-16T12:59:00.000-08:00

Hayaletinle yaşamak ne kadar zor biliyor musun? En güzel anların içine mükemmel derecede sıçabilitesi olan bir hayalet. Saçma ama güzel de. Belki de hayalet bile değil. Schrödinger'in Kedisi.

Dün gece Apparat konserine gittim. Ajandama kaydettiğim bütün konserlere gider oldum bu sene. Neyse. Sanırım Babylon'un bir köşesine duygularımı bıraktım istemeden. Her ne kadar istediğim çalınmasa da. Zordu.

Ben her yıl başı terk edilirim aslında. Ocak 1 ile yeni bir kalbin temiz sayfasından yazmaya çalışırım. Ama hani birbirine bağlı sayfalar vardır ya defterlerde. Siz koparırsınız sonunu düşünmeden. Sonra bir bakarsını yazabileceğiniz tüm sayfalar da peşinden gitmiş. Kötü yani.

Ales'ten de 80 küsür almışım. 13 say2 yanlışımın bana yakışmadığı kanaatindeyim.
Kalbim çok hızlı atıyor bir de.
Sanırım aşık olabilirim.
Öperim.

Dövme

2011-12-12T15:55:00.000-08:00

Şu dövme meselesi sanırım 3 yıldır öyle bir döngü içerisinde ilerliyor ki, tutarsızlığımın cıvıklığını hissediyorum bak.

Ama dakikalar önce bir hatunla konuşmaya başladım ki meğer tattoo salonu varmış. Hoş gibi. Yalnız şunları yazarken Glee çakması bişi başlayacakmış onun reklamını görüyorum da hoş değil hani. Hiç hoş değil.

Sevişmemek için bahanelerim gün geçtikçe azalıyor.
Bugün için mükemmel kitaplar alıcam bir de.
Heyecanlıyım.
Öperim.

Kara

2011-12-10T15:15:00.001-08:00

Orkestranın muhteşemliği bütün grup elemanların yüzünden direkt seyirciye yansıyo. Tabii birde ilk önce kramplatan ve daha sonrasında ölümle sonuçlandıracak şarkılar. Dün gece bazı şeylerin farkına varmam için çok eğlenmem, bu gece de işte aydınlanmam için güzel şans. Ayinden farksızdı da. Korhan hepimizin ruhani lideri olabilir.

M ile konuşamıyorum artık. Bu kadar kopabileceğini hiç düşünmedim desem yalan olurdu ama. İlk Rock'n Coke da araba fantazisinde şahit olmuştum. Bir afra tafra durumları. Yol verdim sanırım bende ona.

Dün gece Babylon Lounge'da swing yaptık Y ile. Gözümü ondan alamamla birlikte kalbiminde orada bir yerde bıraktığımı düşünüyorum. Çünkü sol tarafım gerçekten hafiflemiş durumda. Ne bir ağrı, ne bir sızı...

Ama kadınların yavşaklığını hesaba katmadığım da bu duygular. Bazen çoğu erkekten daha yavşak olabiliyorlar gibi. S'in çekiciliğini kaybetmesinin nedeni buydu mesela. Arzularını dile getiren ben olmalıyım gibi. Benden sonra kadın getirsin. Bu durum ilk kadın dile getirmesiyle zorundalığa dönüşüyo, sonra da gelsin zorla sevişmeler.

Dün geceki son içkimden sonra bir kez daha Ezgi'nin hayatımda herhangi bir yerinin olmadığı için şükrettim. Yerinin olmayacağı içinde şükredip teşekkür edebilirim. Etmesem de olabilirmiş burdan bakılınca.

Gözüm ya çok açıldı, ya da tercihlerim yavaş yavaş olgunluk mertebesinde ilerliyor. Sadece göz ucuyla niyet okuyup harekete geçiyorum. Gerçi yukarıdaki olgunluk kelimesine dünyada bir kişi yakışmayacak kim olur diye sorsalar deniz derim.

Tutarlı biri evlendikten sonra olacağım sanırım.
Yani ümit işte.
Öperim.

this is just the world

2011-12-06T05:47:00.000-08:00

Hayatımın güzel gittiğini düşündükçe boka sardığını gören bir yapım söz konusu. Hani ne kadar i'm ready now ile başlarsam hemen sonrasında bir i'm done durumları. Saçma yani. Sevişmeye başladıktan bir iki dakka sonra boşalmak gibi.

Malumu gördüğümden beri bir acı ki içimi acıtan, kalbimi yerinden oynatmak mı gerek sökmek mi karar vermem gerekiyor. Onun görmediğini varsayarak hareketlerime devam ediyorum. Ama biliyorum da bakıyor aradan.

Geçen gün M'de kaldım. Uykulu sevişir bir hal aldı, sonra sancılı zamanlar tabi. Onun için daha çok ama ben uyuyamadım. Kafamda türlü hinlikler içinde hala başkasını yaşatmaktan. Çok sevmek istiyorum ama elimde değil ne yazık ki. Tamamiyle otokontrol sistemi çalışıyor hafif gönül yoluna girince bir takım mevzular.

Ama arada kalan bir beyazlık var. Hani gün batımında ortaya çıkar ya. Etrafı karanlıktır o sadeliğini korurken.

Geçen sene bu dönemler daha sancılıydı ama. Tindersticks aşkımı arıyordum.

Güzel gördüğüm kadınlara teşekkür ediyorum bu ara mesela. Starbucks sırasında, kitapçılarda bide plak seçerken. Cidden bu kadar çirkin bir dünya da yaşarken nimetler için şükredip, teşekkür etmeyi bilmeliyiz. Yani çok da fazla bir şey değil yaptığım. Ama kadınlar için değer.

Bir sonraki sevişme şarkımı Madrugada-Electric olarak belirdim.
Belki sonrası için James Vincent McMorrow-If i had a boat değerlendirilebilir.
Belki ikisi de olur.
Öperim.

Deeper

2011-11-30T04:00:00.000-08:00

Dün gecenin inanılmazlığını hala içimde yaşamaktayım. 2 3 gün bu sessizlikte yaşayabilirim sanırım.

Love song başlığı ile çaldılar Deeper'ı. Bende içimde kalan son aşkımla söyledim ve bitti. En son Ezgiyle seviştiğim dönemin şarkısıydı sonuçta.

Dün gece cehennemden kovuldum işin özeti bazıları cennete ilk adımlarını atarken.
Güzeldi ama.
Öperim

Tükeniyoruz

2011-11-26T14:18:00.000-08:00

Vazgeçilemeyecek boşlukları doldurmaya çalıştıkça taşıran kimse, tükettiniz lan aşkı da ızdırabı da. Kalmadı yaşayabileceğimiz güzel şeyler artık.

Hayatımın merkezine yerleştirdiğim Ane Brun yalnızlığı, arkadaşlarımın canını acıtmış olacak ki üstüste konsere gidelim teklifleri aldım. Ama Wild Beasts'e de yalnız gidicem bu gidişle. Gerçekten kimsenin beni anlayabileceğini düşünmüyorum.

Neden kimse çekici gelmiyor adlı soru başlığını, acaba gay mi oluyorum lan dizeleri eşlik ediyor. Ama biliyorum hayatımın merkezine yerleştirdiğim bir hedefim var. Her ne kadar eksen kaymalarına maruz kalsam da, sapabileceğim 1 ya da maksimum 2 kadın söz konusu olmalı. Peyote aşkımın İzmir'de yazdığım bir hanımın arkadaşı çıkması olasılığını da düşünmem gerektiğini unutmadan.

Dizelerimin anlamını tekrardan kazanması için bir uğraş veriyorum. Tek ortalı bakkal defterim, her gün kaleme aldığım şiirlerle dolup taştı. İkinci bakkal defterime geçiş aşamasındayım. Hem yazıp hem çalışabildiğim için ne kadar şükretsem azdır mesela. Thanks god.

Bugün M pişmanlığını dile getirirken, hafif mırıltılı son pişmanlık adlı güzide eseri seslendiriyordum ki birden nilüfere geçiş evresini yaşadım. Tabii türlü aforizmalar peşinden. Ama iyi ki olmamış dediğim ilişkilerimden. Ezgi gibi. Sadece sevişirim onunla da bak. O uyumda önemliydi.

Burdaki yazılarının hepsinin Ezgi'ye çıkmasını seviyorum.
Büyüdüm lan onunla.
Öperim.

2011-11-25T16:31:00.000-08:00

Normal bir midenin kaldıramayacağı şeylere tanık oldum. Ama güzel de oldu bak bu. İnsanların hayatlarına devam etmesi gerekiyor her orospulu eylemlerinden sonra bile olsa. Ne kadar çok ol- oldu. O kadının doğası kaltaklık üzerine inşaa edilmiş gibi. Ne bekleyebilirsin ki? Adam için zor olmalı bak arkasından onca yaşanan fantezi sonrası.

Neyse,
Bu gece hiç bitmeyecek gibi. Hala kulağımda Ane Brun. Tek başıma bir köşede izlediğim ama en zevk aldığım konserlerden biriydi.

Kot pantolonum ile yatağa girmeyi o kadar çok özlemişim ki.

Öperim.

2011-11-23T16:52:00.000-08:00

Dünyada sabaha kadar sevişebilen insan popülasyonu ciddi şekilde azalıyor.

Hani ne oldurdu sabahın ilk ışıklarına kadar sevişip, salınan ilk oksijenle birlikte kahvelerimizi içsek.

Zor olmamalı bu kadar.

Öperim.

Bir Hafta

2011-11-22T16:23:00.000-08:00

Net bir adam hiç olamadım mesela. Kahve içmek için ayrı insanlar, rakı içmek için ayrı insanlar, sevişmek için ayrı insanlar, sevmek için bir insan.

Benim kilitlenmem burada başlıyor. Çok sevdiğim ilk kadın zilyonuncu sevgili sevişmesini yaşarken, ben aradıklarımla, ayarladıklarımla idare etmek durumunda. Çok acı lan. Ama istediğim de bu hani.

Bugün F ile baya hararetli konuşmalarımız söz konusu idi. Evinde kedi besleyen kadınlarla iletişimimi bir kez daha düşününce iki sevişmeden öteye gidemeyeceği kanaati söz konusu.

Bide sevgilisi olup yazan tipler var. Bildiğim halde bende işi ilerletiyorum. Bu sefer sevgililerini haberdar etmeye karar verdim. Toplum için faydalı olabileceğimi düşünüyorum. Tabii birde sosyoloji master'ı eklemeyi kariyerime.

Yüksek mühendis adayı olarak bence olumlu bir gelişme. Hayır içim dışım alman makaleleri oldu bu ara. Bakıyorum adamların kariyerlerine bir art, bir psikoloji felan eklemişler. Belki bu dönem marmara'ya mimar sinan'a felan başvururum.

Bir de ayrıldığım kadınlar için gerçekten üzülüyorum.
Hani iyi olmuş dediğim üzüntüler.
Olur ya eheh.

Bağıra bağıra deeper söyleyeceğim haftaya.
Belki söylerken ölürüm de.
Öperim.

Farkındalık

2011-11-19T03:38:00.000-08:00

Baktığım zaman son 3 4 aydır, kiminle uyanmış olursam olayım hani en çok hissedebileceğimden hiç bir şey hissetmediğime, hep bir yalnızlık, melankoliye sürüklenme durumları.

Bu ara buluşmamak için bahanem ödevlerim. Wild Beasts konseri için çaresiz bekleyişlerimi değerlendireceğim tek eylem. Aslında John Maus'da ödevlerimin üzerine güzel gidebilirdi.

Bu kadar çok okumamam gerektiğini düşünenler çoğunlukta. Ama hedef uzaklar olunca ne biliyim zorundalık oluyor. S vardı mesela görüşmek istediğim. Onunla da görüşmek zorunda gibiydim. Buluşma yeri için Cadde'yi ortaya atana kadar tabii. Madem bu kadar çok istiyosun, orada bulunmaktan nefret ettiğimi de bilmeliydi bence. Sokakları pudra kokan yerlerden nefret ediyorum.

Hoşlandığım B isimli bir hanımefendi söz konusu çok. Şuan onunla iletişim halindeyim. Dersin etkisinden de olabilir bu tabi. Sigara içmesi dışında çoğu şey ortak. Gerçi alkol ile bende sigaranın dibine vuran biriyim. Gün doğmadan neler doğar.

Öperim.

Lover, Wake Up!

2011-11-14T14:11:00.000-08:00

Hissedebileceğim tüm solukların yitirildiğinin habercisi gibi gece haykırışları. Onu görmek için sorguladığım ve hatta bazen uğraştığım rüyalar gibi. Tüm yolların ona artık çıkmıyor oluşu gibi...

Alternatifleri çoğaltmak adına adımları yavaş ama emin atar oldum. Etrafımdaki salaklık çoğunluğun varlığını önemsemiyor oldum. Önemsemedikçe daha da huzurlu oldum.

Hayatımı adadığım The Bootman's Call albümü var. Aşk, tanrı ve sanrı. İhtiyacım olan her şey.

Uzaklaşmak için 2013'ün ideal bir tarih olduğuna kanaat getirdim. Şuanlık hiç kimse bilmiyor ama inceden inceden araştırıyorum. Çok uzak ilk hedef tabi. Belki avrupa da olabilir. Mesafelerin büyüttüğü bir adam oldum.

Hep kadınların istediği elde ettiği adam da olmuşum. Ben sanırım zorundalığı benimsetmişim kendime bu güne kadar. İçime o zorundalığı nasıl büründürdüğümü hala çözemedim. İlk onlar istemiş, sonra ben. Çok saçma. Şuanda da öyle potansiyelli şeyler gözükmekte. Çok saçma değil mi hala?

Şu ruh bütünlüğüne bir PJ Harvey bulabilsem, ya da o beni bulsa.
Zor sanırım yakın gelecek için.
Gerçekten hisseden kadın da yok artık sanırım.
Neyse.
Öperim.

Blue

2011-11-12T11:10:00.000-08:00

Aklımda Binoche'un her şeyi geride bıraktığı o havuz sahnesi tekrar tekrar dönüyor. Preisner'in de etkisini es geçmemek gerekiyo tabii. Her defasında ölüyorum.

Bir kadın söz konusu bu ara. Adı S. Sanırım sevişeceğiz. 2 haftadır aklımda ki tek kadının Binoche olduğunu varsayacak olursak, olumlu bir hamle gibi görülebilir. Eylemin sevişme ile sınırlı kalacağı gerçeği karşı taraf için belki sonrası için hayal kırıklığı olacak. Yaşadıklarım için Revolutionary Road göndermesi yapanlar var. Hak vermiyor da değilim hani. Ezgi'nin değişmiş oluşu hatta arada düşündüğüm de bu geri dönüşlerini çözememem, birilerinin devamlı çağırışı, arayışı, şu noktada geride bırakabildiğim sanrılar olarak kalacak. Cidden geride bırakmak için 3 senemi heba etmişim. Acı yani. İnsanlar 3 yıl içerisinde neler yapmıyorlar ki?

Sancı'dan çok sanrı ama.

Öperim.

boka sarıyor

2011-10-30T03:39:00.000-07:00

Bu sabah uyandığımda hissettiğim sıcaklığın, açık bıraktığım kombiden ibaret olduğunu zannedecek kadar sarhoştum.

Birisinden hoşlanırken aynı anda soğuma evresine geçebiliyorum. Dün gece de bu evrelerden biriydi sanırım. Blackout dediklerinden olsa gerek. Sabah yanımda birileriyle uyandığımı anlayabilirim fakat bütün yatak odalarının neden kadın nüfusu ile dolu olduğunu anlayamam. Yok yani bir açıklaması.

İstediğim hayat bu mu? Aslında bunu düşünemeyecek kadar da meşgulüm. Yazmam gereken 2 rapor, hazırlamam gereken çetrefilli bir sunumum söz konusu. Arada böyle götürmelerin bir şeyler götürmeyeceği kanaatini hep taşıdım. Ama şu durumum boka sarmaktan başka bir şekilde ifade edilemez. yok yani açıklaması. Sessiz sedasız odaklan arkadaşım ilişkine değil mi. Madem istediğin bu. Cidden istiyormuşum o kadını ben. Güzel değil ama çekici işte.

Bu grup deneyimimden sonra artık evlenebilirim.
Yani yaşayabileceğim artık bir şey yok.
Bu doyum hissi de kötüymüş lan.
Sevgilim olsa bile sevişme isteği olmayacak gibi.
Öyle doruk noktasındayım.

Bide dün gece arkadaşım şey demişti; keşke hani saatleri değil de yılları geri alabilsek.

Ben pişman değilim her ne yaşadıysam, o kadar da acısını hissettiğim için. Büyüdüm o kadınların yüzünden, koskoca bir adam oldum. Ama istediğimi de zannetmiyorum 24 yaşında, ciddi ilişkilerden yoğrulmuş bir deniz olmak. Bundan eminim gibi.

Blackout eylemini tavsiye ediyorum.
Kahvaltılarını hazırladım bide hanımlara.
Hanımlar deyimi de hoş gözüktü yalnız eheh.
Öperim.

Bulmak

2011-10-22T16:53:00.000-07:00

Çok uğraşmadan güzel şeyler de yaşanabilirmiş. O yüzden fazla hızlı gitme niyetinde değilim. Yavaş ve emin olayım istiyorum. Hızlı gidip ne olacağını saliseler öncesinde görmek istemiyorum bu sefer. Bu sefer daha güzel olsun istiyorum. Saygı olsun mesela, kaybedemeyeceğimiz türden. Belki yalanlar da olmayabilir. Gerçi zaman alacak. Varsın olsun.
Bulmuş olabilirim bu sefer,
cidden bak.

Up

2011-10-15T05:40:00.000-07:00

Yüzünü görmeyeli şurda kaç gün oldu bilmiyorum aslında. Ama kokun hala peşimde. Bilmeden ve istemeden sürükleniyorum bir uçuruma ki, bakalım..

Dişçiden hala kaçıyorum. Ameliyatımdan kaçışlardayım. Karşılaşabileceğim mekanlardan kaçıştayım. Ulan bu konsere de gider heağğ diye kaçışlardayım. Makalelerden kaçışlardayım. En önemlisi arkadaşlarımdan bile bir kaçış içerisindeyim. Hepsini anlayabilir karşımdaki ama en sonuncusu çok saçma.

Sanırım bir çeki düzen vermem gerekecek kendime. Melancholia'yı izlerken salya sümük ağlayabilecek ruh haline sahipken, daha fazla da sapıtmamak gerek.

Korhan Futacı yenü albümüyle de ağzımıza sıçacak gibin.
Bir an önce kasıma geçelim istiyorum bide.
Doğum günü hediyemi de aldım kendime.
Gerçi bir plak parasını da orda düşürdüm ama değer.
Roxy Music için değer.
Öperim.

Çelişki

2011-10-09T12:26:00.000-07:00

"Kalbine dokunmak" deyiminin süregelen anlamından bu kadar uzakta ama bir o kadar da manalı bir hal alışı beni bitirmiş durumda.

Bu kadar güzel kadının bir o kadar çirkin adamlarla birlikte oluşu öz güven eksikliğimi yüzüme vuruyor. Belkide elde edemediğimdendir. Üzülüyorum arkadaş.

Hoşladığım kadınlarla seviştikten sonra soğuma evresine geçişte sıçıyorum. Hayır en başında bu kadar istediğim bir kadına sonrasında o gözle bakmam saçma. Düşünmek istemiyorum. Bide sevgilisi olup evlerine çağıran kadınlar var. Kadın demek bile saçma.

Bu ara aşık olcam gibi gözüküyor.
Doğum günüme de 1 ay kala parti önerilerine açıklığımı dile getirdim.
Güzel şeyler yapacağım.

hadi bye.
Öperim.

Makale okumalıyım

2011-10-04T15:44:00.000-07:00

Ruhumun artık gerçekten bir şeyleri hissediyor ve anlayabiliyor oluşu azıcık da olsa gelişim gösterdiğime işaret. Bence tabii. Ota boka sevişmek için sevip sarmalayan ilgili delikanlı modelini bırakalı şurda ne kadar oldu oysa. Çantamda açılmış bir kutu, cüzdanımda da bir tane olmak üzere her ne kadar prezervatif taşımayı bırakmamış olsam da var bişiler.
Dün gece karşılaştığım "içki içelim" teklifini geri çevirdim mesela. Sonucu belli olan karmaşık ilişkilerin çekici bir tarafı kalmadı çünkü. Sonucu belli olmayan düzenli ilişkilerin adamıyım sanırım. Ama hala istediğimin günlük takılmalardan öteye gitmeyen ilişkiler tarafında olduğu gerçeğini saklamıyorum. Yasemin'e de dedim; her ne kadar aşk adamı imajımdan bir şeyler kaybetmemiş olsam da, günü kurtarma taraftarıyım. 3 4 sabah aynı yüz ile uyanmak... Gayet saçmalamalar ötesine geçebilecek bir ilişkiye sürüklenebilir.
Bakınca da Ezgi ile yaşadığım farklı bir durum değildi geride bıraktığım zaman zarfında. Temel ihtiyaçlarımızı giderdik karşılıklı. Fazla kadınsı bile davranmış olabilirim yanında. Lamb içinde sözleşmiş gibiydik ama iyi ki denk gelmemişim. İçine sıçılan bir konser haline dönüşebilirmiş benim için o olağanüstü performans.
Belkide ilk kez dinlediğimdendir.
Ama Lou işte.
Sadece ismini bildiğim bir kadın söz konusu şu ara. Belki de hiçbir zaman denk gelemeyeceğim bir ruh. Ama hayat bu. Neyi ne zaman çıkarır karşına belli olmaz gibi. Tek belli ettiği tarafı bu ara makale okumalarımdan vazgeçmem. Çok eksik hissediyorum kendimi.
Uykularımdan kesip hala daha yetişemediğim bir dünya söz konusu dışarıda. Can sıkıcı acaip.
Hadi öperim.

Aramasın

2011-10-02T12:53:00.000-07:00

Aramamasını o kadar çok istiyorum ki.
Pişman olmuş olabilirim hani.

Oysa hafta sonuna müthiş Lamb konseri eşliğinde girdim. Lou Rhodes gerçekten ruhani bir kadın. Konser sonrası ilk işim kabataşta oturup soluklanmak oldu desem yeridir. Bi paket içmesini bile beceremediğim sigara, bir de küçük cin. Aydınlanmamın ağzına sıçmış oldum tabi.

Sabır konusunu irdelemem gerek kendi içimde.
Azim tabi bide.
Aramaz umarım.
Hadi bye.
With my löve.

Kısmet işleri hep yaş

2011-09-23T12:46:00.000-07:00

Bir şeylerin, özellikle de yitip gitmesine göz yumduklarınızın tekrardan hayatınızı allak bullak etmesini istemiyorsanız, uzaklaşın. Kaçın demiyorum. Yeni bir hava sahası yaratın kendinize. Yeni soluklar, yeni kalp atışları vb.

Aslında teşekkür de etmeliyim ezgiye. Bu kadar sıçalak duyguyu bana bir arada yaşatabildiği için. Hani bir insanı hiç istemeseniz de ayaklarınıza hakim olamayıp yola koyulursunuz durumu. Sarılmak istemeyip sarılırsınız, öpersiniz. Hatta koklarsınız bile. Beynin fonksiyonlarını yitirdiği durumlar işte. Kalbinizle düşündüğünüz an'lar.

Ama diyorum. Kendi dünyamı tekrardan, temeli sağlam yaratabilmem için şartmış bu. Tekrardan beynimle sevişebilmem için de daha çok. Her şey değişir işte. Sadece değiştirmek için azcık azim.

Bu azmi 4000 km'ye borçlu olabilirim. Ya da adını hatırlayamadığım yalın sever o kıza. Aydınlanmanın bokunu çıkarıyorum ama güzelce.

Yolda yürürken insanlara mön mön bakanları anlamadım hiç bide. Kadınlar çok yapıyo bunu bak. Bu işi çözdüğüm zaman ermiş ilan edebilirim kendimi.

İş sanatta ekim programında ki dans gösterisi kaçırılmayacak gibi değil bide.
Görüşürük
Bye.
with my löve.
Bide keşke gitmeden sevişebilseymişiz onunla.
Bi üzüntü.
Kısmet değilmiş şimdilik.

back in town

2011-09-16T12:50:00.000-07:00

Gecelerdi geri getirdi o'nu; ruhunu, güzelliğini, kokusunu bile. Ve geceler götürdü tekrardan onu geri. Bu sefer bir daha "geri" olmayacağından o kadar eminimdim ki. Yaşam döngüsü dediğimiz kendiliğini yenilemekten yoksun, tekrarı çok seven bir kurgu olsa gerek. Beklemediğin an'lar itibariyle sunuyor önüne süprizleri.

Kafa karışıklığından başka bir şey değilmiş diyorum yaşadıklarım için. Şanslıyım. Son ilişki denemem de pişmanlıklar üzerine kurulmuştu. Bir boka yaramayacağı ilk gecesinden belli olmuştu.

Yani hissederek sevişme taraftarıyımdır hep. Bir etkileşim, ne bileyim ortak bir şeyler olmalı arada. Dün gece bu tabuları yıkıp "yalın sever" olarak nitelendirdiğim gruptan bir kadınla seviştim. Gayet hissedebiliyomuşum. Kendimi kandırabilmeyi mükemmel ölçülerde başarıyorum, fazla aşırıya kaçmayı sevmiyorum.

Böyle iyiyim ama ya.
Beni tek düşündüren dünya evine giren eski sevgililerim.
Biri 2. çocuğuna hamile imiş,mail atmış :(
Gittikçe boklaşan bir dünyadayız gibim.
Öperim.

Ah Sıcaklar!

2011-07-28T14:47:00.000-07:00

Sıcakların yarattığı gevşekliği ruhumda hissedebiliyorum artık. Deli saçması olabilecek bir iddaa ile six pack yapmaya da başladım. Bu kadar salmamam gerektiği konusunda anlaştık sanırım Pınar ile. Rock'n Coke da karşılaştığı Ezgi ile -ki hayatında görmediği bir insanı benden önce farketmiş olması işinin ironisi olmakla, onun hayatını toparladığına dikkat çekip aksine benim daha da salmış olmama güzel parmaklar bastı. Düzene sokulması gereken bir hayat olarak liste başı yaptım planlarımda. Hani ne kadar salmış olsam da ajandama her şeyi kaydeder oldum. Salınmanın ciddi boyutlara ulaştığını buradan takip eder oldum. Okumam gereken onlarca makale söz konusu. Tezimi bu dönem vericekler büyük ihtimalle ki bu da bir sene içerisinde halletmem gereken tonlarca eylemin ilk adımları.

Nedense makale okumak yerine felsefeye hızlı bir giriş yaptım. Otur ingilizce çalış, ne biliyim italyanca öğren dimi. Ama yok. Wittgenstein'a sardım acaip. Tractatus Logico kutsal kitaplara eklenti olabilecek bir eser şuanda. Doktora mülakatım da mantık üzerine konuşurum artık. Olmadı 'Kan ve Dram' ile girerim olaya. Sadistliğimin doruklarındayım nedense.

Böyle malak bir yazı ardımda nasıl bırakacağımı düşünüyorum ama ne bileyim. Belki Hırvatistan'a giderim festivale. Hatta Rize'ye gidip kafa dinleyesim bile var.

Bazı konuşmaları gereksiz yaptığımı biliyorum. Yalandan yerine gaza getiriyorum. Son yaşadığım ikili konuşmalardan birinde bir triplere gelmişim. Hani en büyüklerini en büyük aşkımdan gören ben, daha hiç bir şey hissetmeden triplere gelmeye başlamışım. Kadın milletinin şu sıçalak ruh halini bir an önce terk etmesi tek temennim. Hayır cidden anlayamıyorum artık. İlla sevişmemiz gerekmiyor bizi adam yerine koymanız için. Bir acı merakıdır alıp başını gitmiş arkadaş.

Bu geceninde yalan olduğu ile yüzleşebilirsem,yarın tez konumu seçebilirim sonunda. Tabii birde yemek hazırlamak gerek. Yemek hazırlarken şarap bitirmek gerek. Yeni bir şarap için sofraya birini davet etmek gerek. Sanırım erken bitircem derken, bitiremicem. Ama bitiririm, bitiririm. Hedeflerim var nazara gelmesin diye paylaşamayacağım.

Hayat zor.

Hadi bye.
With my löve.

Özlem

2011-05-19T18:33:00.000-07:00

Hayatımın rutine oturduğu şu günlerde sanırım tek heyecan yaratan etkileşimler bu özlemler sonucu oluşmakta. Makalelerden kafamı kaldırdığım zamanlarda -tabi buna ağrımın olmayışını da ekleyecek olursak özlüyorum.

Yeni bir plak sipariş ettim mesela. Roxy Music. Bryan Ferry hayranlığım söz konusu acayip. Tanışabilsem onunla, belki gelecekteki eşimle felan tanıştırır belli mi olur.

Bozuk paralar var hayatımda ender bağlanabildiğim varlıklardan. Onları her gün özlüyorum mesela. Çok geliştirdim o koleksiyonu da. Bu ara plak işine kafa yorunca onları ihmal ettim yeterince.

Kafamı işte böyle saçma işlerle meşgul ediyorum. Aslında hiçbiri saçma değil, zevk alıyorum uğraşırken ama esas özlemi bastırmamı sağlıyolar. Bu ara kokusunu nasıl özlediğimi anlatamam. Hani tenine burnunuzu yapıştırır ölümüne bi nefes çekersiniz. O koku işte.

Caribou konseri her ne kadar bu özlemimi dindirmek, kafamı dağıtmak adına yaptığım eylemler dizisinden bir sufle olsa da, sanırım pek başarılı geçmedi. Köpek gibi eğlenmekten yanı sıra eve geldiğimden bu yana dinlediğim wrond side of the road adlı parça akabininde ağzıma sıçmakta. İnsanların antibiyotik kullanırken alkol almasını engelleyebilecek detektörler kullanılmalı kanımca. Sapıtıyoruz.

dEUS var bide haftasonu tabi. Takibinde Arms and sleepers. Madem festival dönemini hastahanedeki yatak odamdan geçircem bunlara gitmek farz olmalı.

Sonuç olarak özledim.
Gel.

Hadi bye.
With my löve.

Bahar Aşk'ı

2011-05-05T10:30:00.000-07:00

Bir şeylerin güzel gitmesinin olasılığı var ya da yoktan ibaret artık. Yani mükemmel festivaller söz konusu, bahar geldi, aşık olabilirim mesela, okul hayatım mükemmel gidiyor, iş bulabilme ihtimalim 90'ların üzerinde seyrederken gel gör ki ameliyat olma zorunluluğum ortaya çıktı. Nerden çıktı onu bilmiyorum ama çıkmış. Tamam aciliyeti yok dedi doktor ama 2 aylık bir süreç için. Eheh seve seve durumu işte.

Beşiktaş starbucks'ta görüyorum onu. O bana bakarken yakalıyorum bazen, bazende ben yakalanıyorum aynı durumda. Gözlerimizi kaçırırken gülümsüyoruz o garip cinlikle. Ne zaman adını sormaya niyetlensem, ya o gün gelmiyor ya da ben çıkarken geliyor.

Onunda grande fix bir kahvesi var mesela. Hani size sormadan hazırlamaya başladıkları cinsten, kapıdan girdiğinizde göz göze gelmeniz yeter.

Sonbahar mateminin kadınları güzelleştirdiğine inanırım hep. Hani bütün duyguları soğukla birlikte yüzlerinden okunur. Ama bahar'ı da seviyorum artık. Bahar da aşık olabilirim, ölmezsem. Ehehe kolay bi ameliyat ama ne olur ne olmaz.

Neyse hazırlamam gereken 2 sunum, 1 nükleer yazısı söz konusu. Geçen gün Marmara Üniversitesindeki arkadaşım için yazdığım nükleer enerji yazım 97 almış. Mutlu oldum ama sanırım nazara geldim.

Hadi öperim.
Bye,
With my löve.

Boşluk

2011-03-24T14:22:00.000-07:00

Eğer dolduramadığınız boşluklardan ibaret ise birşeyler hayatınızda, çok geçmeden rüyalarınıza hükmedememeye başlarsınız. İstemediğiniz herşeyi, her anı'yı göstereceklerdir acımasızca yüzünüze çarpan gerçeklerle.

İçiniz her ne kadar acısa da vazgeçmeyeceksinizdir rüyalarınızdan. Her defasında elinizi attığınızda bulamayacaksınızdır. Gözünüzü açıp tek yastığında yerinde olmadığını farkedinceye kadar kendinizi kandıracaksınızdır da.

Ben her rüyamda o'nu görüşümde bulamıyorum. Orda olduğuna o kadar inandırmışım ki kendimi, kalkıp tuvalete bakıyorum, aşağıya bile iniyorum umarsızca.

Dünyanın hissedebileceği en büyük boşluğu ben kalbimde taşıyormuşum gibi artık. Belki çok zor alışmak. Hala alışamamak. Ruhun gidince bişilerin peşinden zor olacağını biliyodum ama bu kadarını tahmin edebiliyo muydum?

Bu yüzden sarhoşken herşey daha net, daha gerçek. Kendi yarattığınız bir dünya da, yarattığınız sevgililerinizle sevişirsiniz.

Belki artık rutine giren ruhani eylemlerimin sonuncusudur gözüyle bakıcam her seferinde. Belki dicem, beklicem.

Bu arada okulsal ihtiyaçlarımla zamanımı geçirebilirim. Makale yazarak mesela. İlkine başladım bile.

Hadi bye.
with my löve.

Ah şu anlamlar!

2011-02-21T13:50:00.001-08:00

Mesela sevgilinize ya da sevgililerinize yazılışı ve okunuşu alakasız fakat anlamı sonsuz kelimeler bütünlüğü oluşturuyorsanız, unutmanız da bir o kadar zorlaşıyo. Günler aylar haftalar ilerledikçe ezgiyi unutmaya ne zaman kalkışsam ya groupama'nın önünden geçerken buluyorum kendimi ya da taksim de bambi de. Bir başkasına da saç demiştim. Kalbime dolandığı için. Onunla izlicektik mesela bu haftasonundaki all star şölenini... Sonuç mu eheh ; 3 kasa bira, 10 paket lays, 5 kilo lüks karışık, dçrt kutu da...

Malum ev bekarlar evi, içinde kalanlar benim gibi aldatılan insanlar olunca, herbirimizin tek telefonla ulaşabileceği güzeller olabiliyo. Yani şu durumumu da bi anlayabilmiş değilim, hani sadece sevişme amacı güttüğüm kadınlar çıkmayı istediğim kadınlardan daha güzeller. Sonra dedim kendi kendime deniz abarma oğlum. Ne çıkması, ne aşkı, ne ızdırabı...

Saçın aldığı boxer'ı giydim bu haftasonu. Ama gelişme var bende bak. Hani hatırlıyorum ezgiden ayrıldıktan sonra seviştiğim tüm kadınlarda onu hayal ediyodum. Hepsinde ama. Hatta kafam güzelken onlara ezgi bile diyodum. Bu haftasonu onun hediyesi bişeyi yanımda taşımama rağmen hiçte düşünmedim onu. Demek ki cidden dolanamamış kalbime.

Şimdi nerde fresa confitura nerde saç. Arada ülkeler onları geçtim deniz bile var, yerse.

Yalnız Blake Griffin'in bastığı ilk iki smacı ben idmanda küçük potalara basıyodum. Şimdi çembere tutunamıyorum.
Tutunamadım.
Öyle bi şarkıda vardı bence.
Kim söylüyodu bilemedim ama.
Hadi bye.
with my löve.

Winner vs. Loser -hangisi yerse.

2011-02-17T12:39:00.000-08:00

Kalp atışlarının uzağında daha ne kadar yaşamaya devam edebilirsin ki? Umutla yeşereceğine inandığın bütün ağaçları yok eden kasırga misali bütün sevdalarım. Geriye canlı hiçbir organizma bırakmamak için elinden geldiğince sert hissettiriyo hiddetini.

Kimilerimiz yok olma girdabında bir başında savaşırken, bazılarımız tutunabilecekleri en sağlam dalları hemen yanı başında buluyo. Hiçbir zaman farkına varamadım şu durumun. Belkide sadece elimi uzatıp olayı hissetmeye bırakmaktan ibarettir hepsi. Bunun için kaybediyorumdur her defasında. Tekrar, tekrar ve gene tekrar...

Çok çabuk pes etmeyen bir yapım söz konusu bence. Çok çabuk kendimi salıyo olabilirim ama akrep burcunun peşinden sürüklemekten vazgeçmeyeceği -en sevdiğim getirisi kin tutma eylemi ayakta olmamın nedeni. Sevmemeye başlıyorum insanları. Bi hafta öncesine kadar mesela aşık olabileceğime inanıyodum. Yeniden mi hissedicem diyodum. Hani dokunmamıştı kimse bu kadar ruhuma ezgiden sonra.

Çok loser bi adamım bu aşk konusunda. Kadınlara karşı da hep bi winner durumu söz konusu. İkisi arasındaki dengeyi sağlayana evliya diyolarmış. Ben öyle duydum.

Hadi bye.
with my löve.

Aziz'e rağmen

2011-02-15T08:59:00.000-08:00

Aziz dediğime bakmayın. Aziz günden bahsediyorum. Hani sevgilisi olanların çatır çatır seviştiği, sevgilisi olmayanların hayata küserek baktığı, bazı benim gibilerinde amaaağn dediği yastığa kafasını koyduğunda absürd düşünceler denizinde yelken açtığı gün.

Dün gece garip şeyler yaşadım. İlk ezgi'yi düşündüm. Çünkü pazar günü sevdiği çiçeklerden bi demet yaptırmıştım serası olan bi abime. İşte pazartesi öğlene doğruda kuzenin çiçekçi kılığında güvenliğe bırakacaktı. İsimsiz. Sonra çok düşündüm dedim kızın manitası var hiç o işlere girme, vazgeçtim.

Bir hafta öncesine kadar manitam var diye gezindiğim şahsa bişiler yapsam mı diye heyecanlı bi girişimde bulundum. Sonra onu bu kadar çok istemediğimi farkettim. Şimdi allah yukardı ruhu güzel insandı. Ama madem aziz bi günü kutlicaz en azizini seçmemiz gerekiyodu.

Eee istediğim en azizi oluncada sonuç hüsran tabiki. Öyle biri bi kere gelmişti işte. Onu da karşılıklı kaybettik. Çok küçüktük toyduk birbirimizin ağzına sıçtık. Süründürdük işte. Şimdi mesela başlasak ilişkiye evlenirdik herhalde.

Mutluluğu arayan bulduğunda da şaşıran birisiyle karşılaşmak istemiyorum mesela. Yani günümüz kadınlarının düştüğü hatta düşürüldüğü bu konumdan rahatsızım ben. Elimi attığım her kadın bi acı yaşamış arkadaş. Yok terk edilmiş, yok aldatılmış, yok aldatmış. Cidden giderek boklaşan, boklaşmaktan da vazgeçmeyecek bi dünyada yaşamaya başlıyoruz.

Bu dünya da umarım ruhu bir aklı hür bi kadına daha denk gelebilirim allahım yarabbim ya resulallah.
Amin.

Hadi bye.
with my löve.

Hız

2011-02-11T09:28:00.000-08:00

Çok hızlıyım bu gönül işlerinde. Öyle ki ilişkimin ertesi hafta ne sevgili kalıyo görünürde ne de havada uçuşan güzel söz dizeleri. Oysa ruhuma ezgiden sonra dokunabilen biri olduğuna inanıyodum ya da kandırıyodum kendimi.

Gudubet bi talihim söz konusu benim. Kimilerine göre ulaşabileceğim bi nokta söz konusu değil. İstersen cumhurbaşkanı biri bile olursun diyolar. Ben kendimi inandırabilmiş değilim buna nedense. Artık yüksek lisansa kabul edilip dil sınavından kalıyorum mesela. Bilim sınavından en yüksek notu alıp, 2 düzgün essay yazamayacak kadar acizim. Bilim sınavıda ingilizceydi bide. İşin rezillik boyutu burda başlıyo. Ama bitti. Hissetmiyorum artık rezillik.

Dedim ya bi gudubetlikti alabildiğine gidiyodu, sevgilim için güzel şeyler planlarken bitirdik iliişkiyi. Yüzünü bile hatırlamıyorum mesela. Sabrım artık kalmamış olacak ki bazı şeylere en son deniz gitme dediğini hatırlıyorum bindiğim asansörden.

Tabiki pişman değilim, ama yapacağım süprizin gerçekleşmeyeceği için bi kırılganlık söz konusu. Deniz feneri bile hazırdı oysa.

Hayata karşı oturmaktan sıkıldığım için çeşitli atraksiyonlar yaratmaya başladım. İlk olarak güzel bi cv hazırladım kendime. Kız kardeşimin nazarı değmez ise işe yarayabilitesi yüksek. Bide bi kaç yer var kafamda. Allahım dedim bu kadar mı şanslı olur bi insan hepsi yaşamak istediğim mevkilerin kıyısında. Çok severim ben yürümeyi, elimde kahve. Sabah'ın o ilk kokusunu seviyorum kirlenmemiş.

Bakalım neler olcak.
Bugün Olafur'u çok istiyodum,
Artık ikisini de istemediğime eminim.

Hadi bye.
with my löve.

do something wonderful

2011-02-05T16:50:00.000-08:00

Öyle ki, hala kendimi bulma gecelerimde onu düşünüyorum. Kendimi çok güzel kandırıyorum mesela onsuz. Başka bedenlerde aşkı'ı bulmayı denerken aslında aradığım o oluyo çaktırmadan. Hani ucundan yakalamayı planlarsın ya. Başaramıyorum işte her seferinde ben. Şanslıyım bi taraftaran da batıran tarafın çoğunlukla ben olduğumdan.

Şaşırıyo diyorum arkadaşlarıma boka saran ilişkilerim hakkında. Neden çok üzgün kadınlar denk geliyo. Ruhlarına dokunmak istiyorum. Sonuçta acılar yaşadım, yaşattım. Biliyorum en güzellerini hakettiklerini. Bu sefer de öyle oldu mesela. Olabildiğince ruhuna dokunmaya çalıştım, başardım da. Ama boşuna işte. Hala onu seviyorum ben.

Düşünüyorum üzerinden geçen beden sayısını da, hiçte yabana atılır rakamlar değil. Neden her yattığım yatakta neden gökyüzüne baktığımda onu sevdiğimi düşünüyorum ki? Neden yani?

Görücü usulü ilişkilerim olacak artık bide. Arkadaşlarıma güvenmek istiyorum. Çünkü ben loser'ım ruh eşi bulma konusunda. Fuck body buluyorum bak. İyi sevişiliyo güzel ter atılıyo. Ama yok abi, nefesini hissedemiyorum kimsenin.

Bunu eskisi gibi soluk alıp verememle de ilişkisi olabilir tabi.
Bilemedim.

Hadi bye.
with my löve.

Fanisin dünya, kasma.

2011-01-17T14:00:00.000-08:00

Bu gece bitmeli dedim kendi kendime. Ama sonra birşeyler frenledi hala bulamadığım. Hayatta umursadığımız kadar sikilmemeliyiz bence artık. Cidden. Sıkıldım şu durumdan.

Yani hani değer verdikçe sömürülürüz ya. Böyle birşey hep var benim ilişkilerimde. Daha şu eylemlerin gerçeklemediği bir ilişkimi hatırlamıyorum. Liseden beri süregelen bi lanet. Artık lanet diyorum, bağımlılık gibi.

Bu durumu lehime nasıl çevirebilirim diye kastığımda da uzaklaşıyorum kendimden. İnsanın kendinden uzaklaşması kadar acı verebilitesi olan başka bir eylem daha söz konusu değil şu fani dünyada.

Bugünde yüksek lisansın bilim sınavı söz konusu.
Alıştım ama artık kalbi kırık sınavlara girip çıkmaya.
Valla bak.
Umursamıyomuş insan bi noktadan sonra.
Şuan öyle hissediyorum, sabaha kim sağ çıka değil mi ama.

Hadi bye.
with my löve.

Kurtarıyor mu ki?

2011-01-15T14:16:00.000-08:00

Hissettiklerimi dile getirdiğim çoğu zaman kayboluşlara oynuyorum gibi. Hep dile getirdiğim, karşımda bulmak istediğim şeyler aslında. Farkındayım çoğu temel taşın yerinden oynadığının, elimde değil. İnsan ihaneti iliklerinde hissedince bi duraksıyo, nereye geldik diyo. Daha da kötüye gidebilir miyim'in yerine farklı bi yörüngeye yerleştirebilirim ruhumu belki. Belki diyorum çünkü bütün değil ruhum. O kadar parçalanmış, o kadar çok dağılmışım ki şu gel-gitler ile...

Belkide bu korku körü körüne bağlanma ihtimalimin var olmasından geçiyodur. Çok çabuk inanabilme gibi bi durumum söz konusu. Karşımdaki yalanda konuşsa ben dinlerim. Taaki yalan bana gelip merhaba diyene kadar. Bu böyle oldu hep. Hep ama...

Bedenimi dinlendirmiş olduğum kanaatindeyim. Ama işte ruh işi yaş. Kafamı dağıtmak için seviştim aslında bugüne kadar. Hani rahat uyuyabilmek dedikleri, sizin yaptığınız eylem. Ben uyuyamıyorum işte yaklaşık 4 senedir. Her ne kadar büyüdüğümü hissettirsemde çevremde, ruhum hala toy.

Daha kötüye gidebilir mi şu ruhani durum bilemiyorum ama iyiye de gidemeyeceği bi gerçek. Belki hani o kiminin kolaylıkla bulduğu, kiminin götünden akıtarak kazandığı, kimininse hiç denk gelemeyeceği saf mutluluk dedikleri şeye erişebilirim.

Yerse.

Hadi bye.
with my löve.

Kim bilir?

2011-01-14T15:15:00.000-08:00

İlk defa bi ilişkim karşı tarafı ile etkileşime girmeden başladı. Bakmayın gerçekten önemli adımdı benim için. Çünkü farklı olsun istemiştim. Bugüne kadar ilişkilerimin başlayış, ilk karşılaşma vb. evrelerine bakacak olursak ya delice öpüşmüşümdür ya da soluğu yatağımda almışımdır. Bu kaderi bi şekilde değiştirmem gerekiyo. Yaptım. Oldu gibi.

Şey gibi bi durum işte. Böyle elinizi uzattığınızda bulutları yakalarsınız, tadına bile bakarsınız dayanamayıp. O derece.

Bide sanırım ihtiyacım varmış düzgün olabilitesi ihtimali yüksek bi ilişkiye. Adını dağlara yazıcam dedim, şaka yaptığımı sandı. Oysa sevgililer gününde başına geleceklerden bi haber.

Tabi o kadar sürerse ihtimalini gözden kaçırmamak istiyorum. Öyle ki şuan bahsi geçen durum Deniz'in ilişki ritüeli. Geçmişte yaşatılan acılarla her ne kadar kalbim heyecanlı bi şekilde atmayı özlemişse, yapılanlar karşısında tahammülüm olmayacağı, çok çabuk atlatacağım aşikar.

Belkide oltamı attığım deniz sonsuzdur.
Sonsuza kadar o gülüşü yitirmeyebilirim.
Kim bilir?
Benim bilmediğim kesin ama.

Hadi bye.
with my löve.

Adam haklı

2011-01-10T13:00:00.000-08:00

Şevk dolu sahneler vardır hani. Belinden yavaşça kavrar sevgili, hafif adımlarla başlarsınız dansa. Her bir adımda biraz daha hissedersiniz nefes alışını, kalp atışlarını. Elleriniz nemlenmeye başlar heyecandan. Sonra bir adım, diğer bir adım...

Devamını anlatamam tabi :)

Mevlana'ya hak verişimin bir diğer nedeni de, can'a bu kadar bağlanabilitesi oluşu. Eğer bahsedeceğimiz hissiyatla yeşeren davranışlar bütünü olacaksa bunun ten ile yakından uzaktan bi akrabalığı olmayışı. Sonuçta her seviştiğime aşk duysaydım kalbimde, insanları sevebileceğim yer bütünü hiç olamayacaktı. Yeşermesine bile izin veremeyecektim şuan atılan tohumların.

Gayet makul fakat bir o kadar da şaşırtıcı adımlar atıyorum geleceğim adına. Hani göze gelmek deyimi yerleşmiştir dilimizde. Bu durumun cefasını çeksemde her ne kadar, hafiflediğimi hissediyorum.

Hem hastada olmuş sanırım. Yarın gidip güzel bi çorba süprizi yapmak gerek.

Hadi bye.
with my löve.

Kavruldum da geldim

2011-01-09T11:40:00.000-08:00

Dün gece bir rüya gördüm. Hatta ondan önceki gecenin rüyası. Ama hala etkisini kemiklerimde hissediyorum. Odadan çıktığım andan itibaren güneş beni kavurmaya başlıyodu. Bildiğin yanıyodum ve hissediyodum. Sonra uyandım. Bi bakındım etrafıma.Seni aradım, bulamadım. Sonra düşündüm neden seni arıyodum ki etrafımda. Neden yani. Kaç sene olmuş sonuçta nefesin tenimde unutulmuş.

Helak olmak demekmiş yanmak güneşten. Sanırım son halkasıydı bu hüzün, keder, acı üçlemesinin. Belki denk gelmiştir ama o sabahtan sonra daha umutla kalkıyorum ben :) Bilemem onunda kalbini seninki kadar sıkı tutabilir miyim ya da ona bakarken göz bebeklerim eskisi kadar büyüyebilir mi? Ama unuttuğum, unutturduğun o güven duygusuyla başlayabilirim inşasına ilişkinin. Bunu biliyorum bak.

İki gündür kendime güzel bakıyorum. Ajanda tutmaya başladım artık. Gayet programlı bi hayatım söz konusu. Yüksek lisansa başladıktan sonra da devam ettircem bunu. İtü'den o kadar çok soğudum ki. Eskisi gibi hevesli değilim nedense. Boğaziçi daha çok cezbedici gibi. Karar verdim zaten, yani akademik bir başarıyı elde ettikten sonra boğaziçine gelicem, alırlarsa tabi :)

Olafur'u olafur için beklemekten çok daha fazla nedenim var artık.
Sorumluluk vs.

Hadi bye.
with my löve.

Öteye geçebilirdim

2011-01-04T14:27:00.000-08:00

Bir adım ötesine geçmek istersiniz hayatta. Siz adım attıkça onun uzaklaşmamasını, aksine daha da içinize işlemesini... Göremediğin ama hissetmeye doyamayacağım gibi gözüksede burdan ilk bakışta, göz temasıyla sorunun ortadan kalkacağını bilirsin. Bilirsin çünkü ruhlar bütünleşmiştir istemesede. Ne zamandır görmek isteyip, o şansı kaçırmış olmanın hüznünü bilmek gibi. Belki daha önce görebilsem bişileri...

Ben bunları yazarken bi yandan da şey düşünüyodum. Kaçmak, koşarak uzaklaşmak istediğim şarkılar. Duyunca kalp ritmleriniz değişir hani, beyninize bi sıcaklık çöker. Öyle işte. Ardından da durdum, hayat bana acıların en büyüğünü herkesin seviştiği, eğlencenin dibine vurduğu saatlerde yaşatırken nedir bu kaçmak, koşarak uzaklaşmak felan.

Şey içinde çok üzülüyorum mesela. Hani üzülmüş birisi tamam diyosun seni bi arkadaşımla tanıştırayım. İyidir hoştur. Sonra karşı taraf kendini ayarlasan ya der göt gibi kalırsın.

Fırtına öncesi sessizlik benimki birazda. Cidden bak. Yoksaaa...

Neyse.
Hadi bye.
with my löve.

Bide keşke ekleseymiş demeden gidemeyeceğimi anladım.

In the waiting line

2011-01-03T06:43:00.000-08:00

Neden yaşadıklarımızı göz önüne getirip az da olsa kenara çekilip yaşamayı tercih etmeyiz? Her defasında tekrarlanan senaryolardan ibarettir aslında hayat. Başrol oyuncularını değiştirip önümüze getirir, farklı bir yemek, farklı bir tat havası yaratır ortamda. Sonuçta sevecek olan, aşık olacak olan kalbindir. Ve en önemlisi değiştiremezsin.

Beklemek unutmanın en akılcıl ama en zor da yoludur. Ummadığın sonuçlarla karşılaştığın her maç, farklı bir taktik seyretmene yol açar. Ama koşacağın ayakların değişmemiştir, tutacağın, sarıp sarmalayacağın kolların hala yerli yerindedir.

Zaman anca armutları olgunlaştırır demiştim arkadaşıma. Daha tatlı olur, tadından yenmez. Aslında acı çekenler kulubü üyesiyseniz tatlı birer armutsunuz ve sizi yicek ayıyı sabırsızlıkla bekliyorsunuz. Bakın dikkat edin yaşadıklarınıza...

Ben çok dua ettim mesela ayrıldığım insanların ardından. Hani çok mutlu olsunlar diye. Kendim için edemedim ama. Gönlüm elvermedi, biliyodum çünkü nokta atış bi insan olduğumu.

Hea bide size ruhu yakın bi ayıyı bulduğunuzda kaçmayın hemen. Azcık sabredin. Güzel evcilleşiyorlar. Evcilleştiremiyorsanız da salın ormana, onun gibilerle dolu sonuçta.

Hadi bye.
With my löve.

Yıldönümü

2010-12-28T15:22:00.000-08:00

Bugün tarihlerden 29 Aralık. Bugün içime düşen sonsuz acının yıl dönümü. Yıllar geçtikçe üzerinden, insan bir nebze olsun serinletebilmeyi deneyebilirdi vücudunu o ateş girdabından. Ama çırpındıkça daha da sürüklenirsin ya bataklığa. Hea işte bu durumda o kadar sıçalak işte.

Aslında hayatımız hep bi unutamadıklarımızdan ibaret. Mesela ekim ayında yaşadığım one night stand olayını hala unutabilmiş değilim. O kızı yatağına yatırıp ninnisini söyledikten sonra, teşekkürler notuna telefon numarımı yazabilirdim. Şuan burda ona yeni yılda yapacağım süprizi ballandıra ballandıra anlatıyo olabilirdim. Biraz daha geçmişe dönersek Ezgi ile kutluyo olabilirdim. Çok ciddi düşünüyodu ama yalan söylüyodu. Sonra belki Çağla ile kutlayabilirdim. O da yazık şaşırdı benim gibi iyi davranan birini görünce. Sonra mesela arada geçen sayamadığım, ismini unuttuğum, gözümü kapattığımda önüme gelmeyen insanlarda var. Onlarda olabilirdi. Kırmızı donlarımızı giyip, küveti doldurup güzel bi şarap eşliğinde yeni yıla girebilirdim.

Bunları anlatırken yılbaşı hayalimin ne kadarda uzağında seyrettiğim bi hayatım olduğunu farkettim. Belki bunlar kendi seçimlerim ama pişmanda oluyorum geçmişte yaptıklarımdan. Finlandiya işi mesela. Kaç gündür aklımda.

İTÜ'ye kabul edilmek zor dedi ordan bi doç. tanıdık. Kendi adamlarını alıyolar felan ayağı yaptı, teşekkür edip telefonu kapattım. Artık eskisi gibi değilim, onada bi önyargım oluşmuş durumda ki haklıyım bunda sonuna kadar, geçen dönem ki mülakat performansımı düşününce. Annem her işte bi hayır vardır dedi, teyzem de belkide gerçekten İTÜ senin için hayırlısı değildir. Bende anlamadım.

Ama tercihlerimide üçe ayırdım. Nasıl ki kız arkadaşım olmayı hakeden bi kaç insan gibi. Banko, süpriz, plase. Cidden yani. Süprizi çok acaip bi fantazi diyarından. Plasenin acaip gideri var, Bankoyu bulamadım. :)Herkes diyo deniz neden yalnızsın harika bi insansın oysa diye ama hep kanka ayağı. Bakmayın böyle ballandıra ballandıra anlattığıma. Ama ne kankalar gördüm hadi deniz yapmicak mıyız? diye soran.

Açıkçası benim için aşk; artık ölüp-dirilme modelinden ibaret. Çok seversem çok acı çekebileceğim aşikar. Yaşadık burda hep beraber. Çok sevip direkt evlenicem. Artık elimi eteğimi de çektim şu ota bakma yazma eylemlerinden. Yeter. Skor tabelamın 3 hanelilere ulaştığı kanaatindeyim.

Böyle dönemler herkes geçirebilse keşke.
Ölümden dönebilse.
Hakkatten bi gidip gelse.
Abartmadan ama,
tadında.

Ben denemiştim bunu. 2 sene önce. Muhteşem bişiydi.
Bu bloğa başlama nedenimdi.

Hadi bye.
with my löve.

Buy Some Miracle

2010-12-26T12:41:00.000-08:00

Ne kadar altımdan kayan yollara tutunmaya çalışsamda olmuyor, balçığa bulanmış kalbim ile bir adım ötesine gidecek halim yok.

Garip bi ikilem aslında dış dünyaya karşı kalbimi balçık ile sıvamam. Korkuyorum ölesiye aşık olmaktan bir o kadarda ölesiye sevilmekten. Belkide aşkın o sonsuz gücüne güveniyorumdur bir dokunuşla kalbime ulaşıcak.

Hayatın ulaşılması zor ama imkansız yollardan geçmekten ibaret olduğunu hala anlamamış olanlar için değil bunlar. Hakkatten iliklerine kadar kayboluşu hissetmiş olanlar için. Kaybeden bilir bişilerin değerini, anlamını...

Ama bakıp göz kırptığım geçmişimde değerini bildiğim halde kaybetmekten mutlu olduğum o kadar şey söz konusu ki. Gençtim, gençtik... Ve öğrendik.

Düşünsenize acınızı geri dönülemeyecek bi yoldayken yaşadığınızı. Ne büyük bir hüsran olurdu. Adam mutsuz ölürdü yemin ederim.

70'lerin ortasına merdiven dayamış, müthiş köfteler yapan Sıtkı Amcam ile konuşuyoduk geçen gün. İlişkilerine hep imrendiğim ve ölene kadarda imreneceğim mutlu bi evliliği var. Hanımını geçtiğimiz aylarda kaybetmesine rağmen var diyorum. Çünkü ne zaman bahsi geçse gözlerinde acaip muhteşem bi aydınlanmaya tanıklık ediyorsunuz. Adam hala aşık.

Bende onun gibi neden olmayayım diye düşünüyorum.
İnsanlığın gittikçe mutsuzlaşan bir nesle doğru ilerlediği aklıma geliyo,
ilk bi tırsıyorum ama olsun.
Bende öyle sevebilirim.

Hadi bye.
with my löve.

i wish you could have stayed...

2010-12-24T16:03:00.000-08:00

Şu mısralar arka fonda çalarken ilerledim çatıya.
Tek hedef, tek amaç.
Saydım;
28 tane gönderilememiş mektup,
3 müzik Cd'si,
Belki yüzlerce fotoğraf.
Ne yalan söyliyim
hem saymaya üşendim,
hem bakmaya.
İçinde sana evlenme teklifini gerçekleştireceğim kolyede var.
Hep ertesi gün satcam dediğim kolye.
Ama sattım.
Oluyomuş.
Bunları yazarken başımda dönüyo acaip.
Belki sabah pişman da olcam bunlara ama olsun,
denemek.
Hayat bana deneyip yanılmamla öğretiyo gerçekleri.
Bide ne zamandır ağlamıyormuşum onu farkettim.
Ağlamak iyi güzel hoşta,
yutkunamamak öldürüyo beni.
Hala boğazımdasın,
ama bak,
kül oldu herşey.
Yastığımda sabaha kurur.

hadi.

Bulmak

2010-12-16T12:38:00.000-08:00

Çıkamadığın dağlardan yokuş aşağı yuvarlanmak misali kalp atışlarım
her bir adımda hızlanırken soluğum
kendimi bırakmamla tekrar başlar karanlığa kayboluşlarım
Belki varoluşların aslıdır bu kayboluşlar
bilemezsin adını yitirirken her andı
tutulmaz olur her yemin
Oysa gökyüzüdür başını kaldırdığında
maviliğinde sonsuzluğu bulabilecek kadar mavi,
farkedersen;
karanlığında sonsuzluğu kaybedebilecek kadar siyah.
Görebildiğin kadar yaşamak gerek bazen hayatı
sarılabildiğin kadar sıkmak
sıkıldığın kadar da rahat bırakmak gerek.

Kalbim acıyo

2010-12-12T13:33:00.000-08:00

Umutla beklediklerimiz söz konusudur hep hayatta. O kadar çok beklersin ki...

Platonik Bombası

2010-12-08T12:44:00.000-08:00

Durup düşünmek bazen kifayetsiz kalıyo hayat için. Adım atmak gerek adım. Boş oturduğum günler çok düşünme fırsatım oluyo. O günlerden birinde farkettiğim gerçeklerde canımı sıkmıştı. Sonra yola koyuldum. Reddedileceğimi tahmin ederken gözlerimi yatağında açtım. Üzüldüm. O gün ona mesela sonsuza kadar onu öyle öpebileceğimin sözünü vermiş olabilirim. Yalan tabi.

Yalan söylemeyi seven biri değilim. Sonuçta sen hayata karşı ne kadar net olursan öyle bi hayat bulursun karşında. Yalanlarla inşa edilmiş bi hayatın ne sana ne bana bi hayrı dokunabilir.

Garip şeyler düşünüyorum mesela ona karşı. Görmeden, etmeden böyle bi fantaziler felan fistan yıkıyo ortalığı. Sonra hayal kurarken bu sene sevgililer gününde ne yapsam diye düşümdün ona. Senaryo yazıyorum buara. O, ben bide imkansız aşkımız.

İmkansız diyorum çünkü bilmiyor. Belki ölene kadar da bilemicek. Belki gerçekten harekete geçmeye korkuyorumdur. Gene güzel şeyler olcak, müthiş hissetmeye başlıcam sonra...

Sonrası yok işte benim. Ya aldatırım, ya aldatılırım, ya terk ederim ya da edilirim, ya da biter. En kötüsüde o bitme eylemi. İçimdeki sevginin insanlara karşı bittiği o anı hissetmek kadar acı veren bi olgu daha yok şu dünyada.

Olgudan demişken kafamda oluşturduğum onlarca platoniğimden de söz etmeden geçemem. Kafamı o kadar rahat tutumamı sağlıyolar ki... Anlatamam. Herkesin bence platoniği olmalı, sevmeli sevebilmeli...

Platonik olması seni yeni bi ilişkiyede sıcak tutuyo hea. Düşünsene onlarca platonikten birine rastladığını, sevebildiğini...
Acaip bi patlama olurdu bence.

Dear Platonik,

Hadi bye.
With my löve.

Şerit

2010-12-06T13:23:00.001-08:00

Hayatın tek şerit olduğunu düşünmek kadar daha aptalca birşey varsa şu nefes alıp verdiğimiz günlerde o da o yolun gün gelicek 2 şerit olacağına inanmak olacaktır. Saptığın bir yörüngeden neden cayasın arkadaşım, bu kadar ezik misin? Bile bile dümdüz bir yola çıktıktan sonra neden geri dönüşü hesaba katasın ki?

Geri dönüp umabileceğin nedir yani?

Hayat seni bekleyenlerden mi ibaret felan sanıyosun bebeyim.

Zamanında attığım adımlar için geri dönüş şansları bulamasamda bu ara ne olduysa bi geri dönüş furyası başladı hayatımda. Bakıyorum hep yollar çifter çifter geliyo karşıma. Hadi deniz göriyim seni.

İlk defa hayat hakkındaki planlarımda iki taraflı oynuyorum. Kimse ne bok yiyeceğimi önceden tahmin edemiyo. Bu kadar ifşa edilmemiş bi hayatım hiç olmamıştı. Hoşuma gitmedi de değil aslında. Anlatırdım herkese bişileri. Susmazdım da. Oğlum bunda bişi yok sen büyümüşsün işte diyebilirsiniz ama ben kafa rahatlığı adını verdim. Hea diyip geçiyorum. Hoş bi iletişim söz konusu oluyo.

İzmir'i özledim ben. Yatağımı özledim. Attığım kadınları özlemedim ama. Burda da dolu sonuçta onlardan.

Hadi bye.
with my löve.

başıboş

2010-12-03T14:04:00.000-08:00

Hayatımdan kolay çıkarıyorum insanları. Bu belki hayata dair büyük bi handikap oluşturuyo. Ama mutluyum, kafam rahat. İnsanları ilk defa bu kadar çok düşünmüyorum. Yoksa üzülür, yalandan alınganlıklar yapar, kırılırdım. Sonra tabi toplama faslı başlardı.

Hayata karşı net adımlar atabiliyorum. Kendimi çok eleştiriyorum bu ara. Ama nedeni de belli hani.Keşke üniversitede hazırlığı okusaydım. Çok unutmuşum. Oysa konuşamasamda herbokunu bildiğim bi dil söz konusuydu. Şimdi o da gitmiş. Tafıl olayına girmeye korkuyorum. Biliyorum rezil olurum çünkü. Taşak geçerler benle, ne sikime burdasın yarraam derler. Valla bak.

Kimseye açıklama yapmak istemiyorum.

Neyin, neden oluştuğuna, sonucunun umrumda olmadığını felan.

Hayata dair beni hassaslaştıranların başında yaşadıklarım geliyo bence. Şimdi mesela gelse biri kapılsam ona felan fistan. Vücutları artık tanımaktan yoruldum. Ayrılığın ilk evrelerinde gözümü ne zaman kapasam ezgi geliyodu önüme. Hani noluyok demeye varmadan kız gelmiş oluyodu. Garipti. Alışmak zor ya.

Uyanınca başlıyodu işte bi dönem benim hayatım.
-hiç uyumadığım da acı gerçek.

Hadi bye.
with my löve.

Makuş

2010-12-01T14:28:00.000-08:00

Hep yanımda yaşattığım varlıkların ikiyüzlü olmasından korktum durdum. Bendeki değişik bi güç. Bana yalan söylediklerinde içime doğuyo. Biliyorum yani öyle bişi olmadığını. Karşımdakinin kırılmaması için inanmış ayağına yatıyorum. İnanın dünyadaki en zor rollerden biri, İnanıyor ayağına yatmak.

Oysa günümüz bişilere inanmak, bişilere kendini emanet etmek, bişilere güvenmek ile geçip gidiyo.

İşin zor olanı tanımadığın birini istemek ruhuna. Görmediğin vs.

Geçen birisine baktım. Facebookta yanda çıkıyo ya tanıyor olabilirsiniz bebeyim kısmı. İşte orda. Sonra arkadaşımın arkadaşının eski sevgilisi çıktı. Sonra arkadaşımın kankasının arkadaşı çıktı. Soğudum. Oysa 'bulcam olum bu karıyı' ayarında söz vermiştim kendime.

Verilen sözleri hatırlıyorum bazende. Çıkmaya yaklaştığım fakat kafasındaki 0-5 yaş beyni hala çözemediğim birisi söz konusuydu. Diyodu beraber kursa gidelim felan. Sonra baktım kız önüne gelene sarkar durumda. Saçma bi durum. Dünya'nın kendi etrafında döndüğüne kendini inandıran tiplerden. Oysa yok öyle bi dünya. Geçen mesaj atmış gene. Güldüm, sildim.

Dünya'ya gelişim çok ters olmuş benim. Onun geyiği vardı geçen gün evde. Bizimkileri dizilerden uzaklaştırmak için elimden geleni ardıma koymuyorum ama sonuç gene mi bamya. Makus talihini değiştirebilirim.

Bu ara çok kilo aldım. Baya bi gelişti her yerim.
Hayırlısı dedim.
Bide çok üzgünüm.
Özür dilerim.
Çok içimden geldi.

Hadi bye.

Belki

2010-11-28T13:45:00.000-08:00

Hangimiz kendi belkilerimiz ile intihara teşebbüs etmiyoruz? Boğulmuyo musun abi? Boğazına hiç mi düğümlenmiyo içinde kalanlar? Soru işaretleri, soru işaretleri, soru işaretleri... İşte bütün mesele soru işaretlerimizi bünyemize entegre edebilmekte. Alışın kuvvetliyse ne ala. Ama yook, diyosan ben acısını bilmiyorum, tadına erişemedim.

Allah yardımcın olsun.

Benim oldu gibi. Yüzmeyi unuttuğum anlardan birinde anımsadım seni tekrardan. Bu sefer pipimi tutacak insana yakındım. Belkide herşey bu yüzden gümbürtüye gider bi hal aldı hayatımda.

Optimistliğin kıyılarında dolaşmaya bayılıyorum çok. Göğüsündeki ağrıları kimse göremiyo, hissedemiyo da. Belki açabilmiş olsam o kalbi bütün mesele kökünden temizlencek. Ama belki...

Hadi bye.
With my löve.

Merhaba

2010-11-27T17:29:00.000-08:00

Bu gece yüreğim gitmedi sevişme eylemini gerçekleştirmeye mesela. Anlamadım neden? Belki işitmek istemediğim şarkının hazırlanan playlistte çalmaya başlamasındandır. Hala aynı şarkı çalıyo. Elimden çok yüreğim gitmiyo onu değiştirmeye...

Bu aralar fazla duygusalım bence. Gereksiz atılımlar yapıp duruyorum. Harry Potter izlemeye diye çıkmıştım oysa evden. Sonra bişiler içtik, yedik. Hatta Okan'a bile baktık. Masum bir öpücükle başladı herşey. Ve güzel iyi uykular mesaji ile bitti.

O bittiğinden beri bilgisayarın başında red alert oynayıp kafamı dağıtmaya çalışıyorum. Dünyanın en zor mesleği unutmak olmalı. Birazdan menajerlik oyunumu açacağıma eminim. Ama şarkıyı değiştirmicem. Sabaha kadar uyumam belkide.

Sonra mesela altta biri yorum yazmış. Şu kafayla çözemedim kim olduğunu. Kendimi kandırdım.

Hadi bye.
with my löve.

This why

2010-11-26T13:47:00.000-08:00

Arada bakıyorum mesela fotoğraflarına,yok oluşumun hangi aşamasındayım diye. İnanır mısın bilmem ama hep bi sızlama vardı yüreğimde. Her ne kadar yeminler etsemde unuttuğuma, kalmış bir kuruntu söz konusuydu anılırıma yardımcı olmaya. Benliğinden çıkaramıyo bazen insan istemesede.

Bugün tekrardan baktım mesela. Hiçbişi hissetmedim. Sonra devam ettim bakmaya. Tık yok. Hani zorla acı çekmek istedim, neler neler yaptım. :) Ama yok.
Başaramadım.

Hayatta hiçbir şey bu kadar etkilememiş demek ki beni, oturup halime üzüldüm. Seni unutabildiğime üzüldüm.

Şimdi ne yapacağımı bilmiyorum işte. Sevişmemek için bir nedenimi daha kaybettim. Garip ikilemlerin adamı olduğumdan bahsederdim hep. İlk defa ümitliyim.

Reasons change so fast diyodu bi herif şarkısında.
Hala onu dinliyorum bak.
Bu geceyi onla bitiriyim.
Yarına yanımdaki seçer şarkıyı.

Hadi bye.
with my löve.

Koku can'dır

2010-11-25T10:25:00.000-08:00

Her ayrılık kendi içerisinde taşır post-modern işkencesini. Yaşandıkça ayrılıklar hayatta, kendini yeniler, güçlenir ve karşımıza çıkar. Tadından yenmez tabi...

Zamanında gel-git dönemlerinin çoğunluğunu bu ayrılıklara yoran ben, gel-gör ki bi neticeye ulaşamamış durumdayım. Hani çoğu insana akıl fikir ihsan ederken nedense iş kendime geldiğinde bi laf geçirememe baş gösteriyo.

Her hastalık döneminin kuluçka evresindeki gibi. Tanıyorum diye düşünüyodum hayatı. Hani mikroplarımı salmadan evvel ki aşama. Temizlenme ümidi. Belki savaşmanın tek yolu dünyayı kirletmekti.

Yanıldığıma şaşırmıyorum aslında. Hep yanılıyorum çünkü. Alıştım sikmesine hayatın.

Geçen gün bişeye rastladım çok güldüğüm aynı zamanda da üzüldüğüm. Üzülüyorum çünkü gerçekten bağlanılabilecek bi adam değilim, hele ki ben bağlanmamışsam. Baktım kız kasıyo resmen. Aynı şarkılar felan...

Garip geliyo bana bu durum. Sen vazgeçilmezim felan sanıyosun sanırım :( Görene kadar unutmuştum meğer sen. Unuttuğum, düşünmediğim, düşünmek istemediğim, sevişmek istediğim, sevişmek istediğim felan o kadar çok kalabalık bi topluluk söz konusu ki...

Olmayacak insanlara bağlanmayı düşünüyorum mesela. Görmediğim, tadını bilmediğim. Tattan kastım kokusu. Hakkatten çok fark ediyo.

'hayat bu belli mi olur.' demek istiyorum.

hadi bye.
with my löve

Ruh abi ruh

2010-11-17T13:31:00.000-08:00

İnsanlar neden aşık olabilme potansiyelinin uzağında yaşarlarken gözlerini açtıklarında farklı bedenlerle uyanırlar? Hissedebileceğimiz onca şey varken neden farklı tenler. Belki hissiyat dediğimiz kavramı böyle vakalar ile tüketip, sonrasında göt gibi kalma eylemine sebebiyet veriyoruz. Tartışılır.

Zamanında hangimiz aşık olmadık, delisiye sevişip hayvanlar gibi uyumadık. Uyuyabilmeyi çok isterdim mesela. 12 13 14 saatlere varıncaya kadar uyuyabiliyen arkadaşlarım söz konusu. Bense o uyurken izlemeyi tercih edenlerdenim. Deneyin, mükemmel bi duygu.

Elele yokuş aşağı çok insanla inmişliğim vardır. Ama gel gör ki hiç tırmanmamışım bi yere. Bence aşklarımı olumsuz etkileyebilitesi olan durumlardan biride bu bok durum. Hep bi yayma söz konusu oluyo. Bu da sanırım benim rahatlığımdan.

Zaman; aleyhimize işleyen, göremediğimiz ama bizi her saniye domaltan varlık. Sihirli dokunuşlar arıyo insan gel gör ki.

Sihirli dokunuşlardan kastım ruhuna bi kadın ruhunun enjekte edilmesi. Beden mühim değil. Ruh abi ruh.

Bakalım, hissettiğim ama göremediğim, adını bile bilmediğim biri çekici geliyo bana. Ciddiyim.
O yüzden çok saçma zaten.

Hadi bye.
with my löve.

Karanlık

2010-11-10T12:36:00.000-08:00

Gözlerindeki alevin tekrardan parlaması için neleri feda edebilirdin değil mi şuan? Hissiyatsızlığın almış başını gitmiş, ruhunu hiç bu kadar çıplak hissetmemiştin oysa. Doldurabileceği bütün miladları erkenden doldurmuştu gönlün şansına. Artık bir hiçtin ve yuvarlanıyordun.

Hayatta yuvarlanmalar en tepeye ulaştığında başlar hep. Buna neden olan 'abi herşey süper gidiyo illa bi bok çıkacak' cümlesidir. Güvenemezsin. Hayat başkasına güvenmeni istemiyodur oysa, kendine güvenini sınıyodur. Farkına vardığında geçtir dolayısıyla.

En keskin virajı işte o yuvarlanmada almanı ister senden. Görmeni ister nelere tutunabileceğini. Şanlıysan, ilk tuttuğun dal taşır seni. Eğer ıskalarsan devam edersin yuvarlanmaya. Tutundukların artık kuru ot parçalarından başka bişey değildir. Kaderleride aynıdır onların seninle.

Hala yuvarlanıyo olabilirsin nefes alabiliyosan şuanda.
Belkide yeraltından bakıyorsundur hayata.
Sonuçta,
Karanlıkta farkedebildiğin kadar yaşarsın.

Hadi bye.
with my löve.

saat kaç -?

2010-11-07T15:10:00.000-08:00

Hayatımızda sevebileceğimizi hissedebileceğimiz zamanlar kısıtlıdır. Bu anları yakalamak ise imkansıza yakın. Ancak karşımızdakine değer verebilir, bu değer vermenin ürünü olarak sonunda hoşlanma, aşık olma, sevme vs. eylerin bulunduğu yola sapabiliriz.

Sapmaktan ibarettir aslında çoğu gördüğümüz şey. Farkedip değişmektir, çabalamaktır sonucunu bilmeden.

Değişemediğin, ayak uyduramadığın sürece üzülmeye mahkumsundur. Sevebileceğin -değer verebileceğin insanlar bütünü belirlidir hayatında. O kümeyi fazla bozmak istemezsin. Fakat o kümeye farklı bi unsur eklediğinde ister istemez değişir verir karşındakiler. Aslında değişen sensindir.

Farkına varmamak dedim ya. Hissedebileceğim zamanlar bütününe bir daha saatimde rastlayacağımı zannetmiyorum.

-Zaten saat takmam.

Hadi bye.
with my löve.

Başlangıç

2010-11-04T15:56:00.000-07:00

Aslında bugüne dair yazacaklarım o kadar çok ve anlamsız ki. 4 sene öncesine kadar hayatı sikinde yaşamışım. Sonra sevmişim, aldatılmışım, aldatmışım, acı çekmişim, denemişim ve başarmışım. Vicdanı hür bi adam olmuşum artık.

Diyosanız adamımım karın doyuruyo mu vicdan durumu. Bugece itibariyle rahatlamış hissediyorum. Biliyorum artık hiçbi acının tadı onunki kadar güzel ve çekilir olmicak.

Hayatlarımızın evrelerden ibaret olduğu kanaatindeyim ben. Benim gibi bonusunu biranda harcamayanlar için hayat güllük gülistanlık. Ama sizide görcem :)

Vücudumun toplu hareket edebildiği gerçeğinden o kadar uzak yaşamışım ki bunca yıl. Bunca yıl dediğime bakmayın. Son birkaç aydır böyle bu durum. Güzel ama.
Daha da güzel olabilirmiş, bugünkü mail ile ortayada çıktı.

İyi ki doğdun deniz.
İyi ki büyüdün.

Hadi bye.
with my löve.

İmkansız Zaman Alır

2010-10-31T09:08:00.000-07:00

Tüm yaşanılan duyguların anlamını yitirdiğini hissettiğin an yenilerini karşına çıkarır hayat. Bazen bir fotoğrafta, bazen bir şarkıda. İçine aldığın havada bile ona rastlarsın.

Zaman akıp gider oysa. Hiçbirşeyin geri gelmeyeceğinden o kadar emin davranırsın ki... Pişmanlık hissiyatını ne kadar aldırsanda bünyenden, bi soru işareti kalır hep. O gün şunu yapmasaydım, şunu böyle yapsaydım, bu şöyle daha güzel olurdu felan.

Hayat emindir oysa. Nettir bazılarına karşı. Acısını yaşattımı yüreğinde, yanıp kavruldun mu bir kere, zor yanaşarsın duygulara. Allah akıl fikir vermiş sonuçta.

En zor meslek o yüzden duygularını açmak karşındakine. Bir kelime seni yavşakta yapabilir, kör kütük aşıkta.

Aşık sözü ne kadar çok çekici gelmese de artık, zor olduğunu bildiğim için belkide istiyorum.
Hangimiz imkansızlarla yaşamayı bıraktık ki?

Hadi bye.
With my löve.

Entegrasyon

2010-10-14T13:48:00.000-07:00

Hissetiklerinin gün geçtikçe kaybolacağına o kadar emin gözlerle bakıyoruz ki, kendimizi için harcayabileceğimiz güzide zaman toplulukları akıp gidiyor elimizden sonsuzluğa.

Hayatın kaybettiklerimizden ibaret olduğu aşikar. Sen ne kadar kazanmış olursa ol, kaybettiklerinin hesabı tutulur, sonunda da senden sorulur. Sorulduğu anda verebileceğin tepkiler kısıtlıdır. Kabına sığmayan bir kalbin olduğunu düşün. Aşık olduğunda ağrısını midende hissetiğin, ayrıldığında gözlerinde hissetiğin. Bu noktada kendimizi törpülememiz gerekiyo sanırım. Tam köşegen değilde hafif yuvarlatılmış. Rahat girsin hesabı.

Bi anda hayatınıza entegre ettiğiniz insanları göz önününden kaybetmeniz zordur. Ani bağlanmışsınızdır, o nasıl bir kazınmaysa beyninize, ne kadar uğraşırsanız uğraşın, didinin, çaba gösterin, gösterdikçe kalma süresi uzar. Taa ki hayatınıza aynı şekilde birini entegre edene kadar. Halk dilinde aşk acısı çekiyorum abi, sürünüyorum denilen bu kısı işte entegre etmeye kadar geçen süre zarfında gerçekleşiyo.

Entegre edebildiğin kadar çok yaşarsın arkadaşım. Derdin olmaz tasan olmaz. Ohh mis. Ama adam olamazsın işte. Benim ve benim gibi düşünen sonuçta kaybeden insanların çoğu böyle. Şimdi geçmişime dönüp bakıyorum... Şaka şaka bişeye baktığım yok. Acaip atraksiyonlu bi gelecek planladım.
Şimdide kafa dinliyorum.

Hadi bye.
With my löve.

Bok kafa

2010-10-09T06:26:00.000-07:00

Hayatın üzülebilitesi tarafları olduğu aşikar. Herkesin muhakkak karşılaşabileceği durumlardan ibaret olduğunu biliyoruz. Sevinebilitesi olduğu durumların çokta uzağımızda...

Hayat üzüntü ve sevinti dengesini sapıtmış durumda bence. Bunun iyileşmesi için elimizden geleni yapmak yerine yatıyoruz. Yatmaktan ibaret sonuçta hayat. Annelerimiz tembihlemiyo muydu herbirimizi evladım uyumazsan büyüyemezsin diye.

Ayakta kalmak için savaşmak yerine yatmayı seçen bir toplum, nasıl olurda düşüncelerini açıkça belirtebilir. Ya da nasıl savunabilir kendini üzerine üzerine oynanan güzide oyunlara karşı.

Bişiler yapın ya.
Cidden.
Etrafı bok kafalar götürüyo.

Hadi bye.
With my löve.

Soğuk güzeldir.

2010-10-08T14:49:00.000-07:00

Umutlarımızın yitip, yok olabileceğinin vakti geldiğini hissetiğimiz o anlarda ihtiyacımız olan yorgan çok uzakta olmayabilir. Hislerinize güvenip nereye gideceğinizi bilmezseniz eğer, umutlarınızında bir ve bir kaç anlamı yitip gider. Isıtabileceğiniz yorganı bulsanız bile, karanlığınızı aydınlatabilcek o ışıktan mahrum yaşıyoruz.

Cevaplamak istemeyeceğimiz soruları yüzümüze vurmak için aportta bekleyen insanlar vardır mesela. Üzerinize üzerinize oynarlar. Ama sabredersiniz.

Hala unutmadığım biri var. Tahmin edilenden çok uzakta biri. Bende anlamadım neden böyle oldu. Kahvaltı hazırladığımı görüyorum ona rüyamda. Hatta evde bekliyorum, yemeğini hazırlıyorum.

Garibim,
Çok güzel aşık da olabilirim.

Hadi bye.
with my löve.

Hiçbirşey düşünmemek adına

2010-09-22T08:29:00.001-07:00

Zamanının çoğunu aktif geçirdiğim ayağına bi bok yapmayan o kadar çok insan toplulukları var ki. Ben şeyi aktif bi hayat olarak görmüyorum, sabah 7'de kalk 6'da evde ol, sonra uyu, işte yaşadıklarınla süper akıcı bi hayatım var de. Siktir git derim adama. Bugünde telefonda dedim.

Hayat herkese c planını uygulaması için taviz vermeyebilir. Aslında b planını uygulamaya koymak hayat için büyük bi taviz. Sen ne yapabileceğine karar verme ya da yapabileceğinin en imkansızını yapmaya kalk, sonra bir şans daha iste. Siktir git derim gene. Bugün bunu kullanmadım ama yakında kullanabilirim.

Değer verdiğim o kadar çok insan var ki. Üzülmelerini gördüğümde içimin burkulmasını, burkulduğu anda etrafa verdi hüzün arttıcı ses tonunu duymanızı istemem. Zaten kalbinizde hissedersiniz. Dün gece kız arkadaşının siktir ettiği bir arkadaşıma destek oldum. Anadolu Fenerin de boğaza karşı içtik. O da evlenmeyi düşünüyomuş. Sordu bana sende Ezgiyle evlenmeyi düşünüyodun dimi lan köpek dedi. Benleyken başkasına gitmişti dedim. Sen hiç mi gitmedin dedi. Kanka senin pipin kaç cm dedim.

Hayatım da tek alışamadığım etiketten hala kurtulamadım gerçeği. Aslında adamlar da haklılar. Etiketi kaldıracak bi icraat yaptığım yok. Kasmıyorum aslında buluyim diye. Sevişiyorum. Bunun içinde kastığım söylenemez. Dün akşam karar aldım ama. Aşk adına artık hiçbirşey düşünmicem. Hiçbirşey hem de. Doğum günüme 1 aydan az biraz daha fazla bişi kaldığını varsayarsak, süprizim olur belki.

Artık İstanbul'da yaşayan delikanlı ayağına güzel projelerim var. Hayalgücümü seviyorum. Hayalgücümü iş kısmına aktarabilmekte başarılıyım. Bakalaım aktarabileceğim düşünmediğim aşk'ı bulabilcem mi?

Hadi bye.
with my löve.

Tindersticks

2010-09-20T14:30:00.000-07:00

Ruhumu ne zaman yenilerim diye düşünüyodum.
Tindersticks ruhuma tecavüz ettikten sonra şunu anladım,
Hayat devam ediyo lan.
İsmini söylemek istemeyen birinin evinden girilmekte şuan bu post.

D: Evinin bu kadar yakın olduğunu söylememiştin.
?: Ruhumu bu kadar yakınımda hissetmeme ne diceksin...

Tek gecelikte olsa bu ruh sevilmeyi hak ediyo.
iyi geceler.

Hadi bye.
with my löve.

No surprises

2010-09-12T08:16:00.000-07:00

Umut!
Hayallerimizin varolmasının yegane sebebi.

İnsanların hissettiklerinin içinde patlama olasılığının varolmadığı bir gün daha geçmesin. Hayal kurmayı hangimiz sevmeyiz ki? O hayallerin peşinden koşmayı, olması ihtimali göz önünde bulundurduğumuz an'ları iple çekmeyi...

Hayatın gariplikleriyle o kadar sevişir durumdayım ki, artık kendimi ona bırakmış durumdayım. Çaresiz insanların yapacağı türden hareketler tabi bunlar. Benim sorunumda burda başlıyo aslında. Çaresiz olarak niteleniyo gözüksemde uzaktan yakından alakam yok. 'Peki dostum senin sorunun ne?' diye soracak olursanız, sıkılıyorum. Bu kadar boş oturup boş kalktığım günlerim olmamıştı.

Sabahları uyanınca no surprises dinliyorum mesela. Sonra dişlerimi fırçalayıp koşmaya çıkıyorum. Sıcak ekmek alıyorum dönüşte. Tabii bide gazeteler. Her ne kadar Yiğit Bulut'tan nefret ediyor olsamda bırakmadım habertürk'ü. Belki yanında aldığım Cumhuriyet değiştirmiyodur fikrimi, bağımlılığımı. Kahvaltıdan sonra ingilizce çalışıyorum. Sonra tabi kütüphaneye geçip kitap okuma seansı var. Öğleden sonra oyun oynuyorum, film izliyorum. Akşam 8-9 arası bidaha koşuyorum. Eve gelip duş, meyve seansı derken 12'de uyuyorum. Tek aksiyonum buara tiyatro.

Buara hayatımı kurtaran Şehir Tiyatrolarına ne kadar minnet duysam az. Mükemmel oyunları bir kez daha izletiyolar Açık Hava da. Lüküs Hayat hariç hepsine gidiyorum :) Lüküs hayat bileti annem ile babama. İlk date'lerini yaad etsinler.

Ne zaman düzelirim bilmiyorum aslında. İş'e başlasam ruhum yenilenir mi? Çok merak ediyorum.

Hadi bye.
with my löve.

Bu kadar çok sevmişim zamanında

2010-08-10T09:23:00.001-07:00

Merhaba

2010-08-08T08:02:00.000-07:00

İş bahaneye gelince yazmamak için olanını bulmak en kolayı olabiliyor. Sevgilimle seviştim diyebilirsin, tatile gittim yazamadım diyebilirsin, öğrenciyim anam internetimin parasını ödemedim geldiler kestiler ondan yazamadım bile diyebilirsin. İhanet sonuçta.
Ben bunların hiçbirini yapmadım. Tamam zamanında ihaneti yaşamış- yaşatmış fakat hissettirmemiş biri olarak garibim.Gençliğimin sömürüldüğünü hissediyorum. Hatta yokedildiğini felan. Odamda hergece bi rüya görüyorum geçmişe dair. İzmir'de böyle değildi. Bilinçaltım o kadar kalabalık ki.Bu durumu mezuniyet sendromu olarak özetleyenler var çevremde. İzmir'e dönmemekle doğru bi karar mı verdim? bunu tek gösterebilecek olan zaman. Ona da daha var. Böyle bok bi psikoloji işte.
Aşık olcam bide. Hemde çok acaip, öyle böyle değil. O potansiyelim var diye kimseyle yatmıyorum, sevişmiyorum da. Sıkcam dişimi. Hissederek sevişcem.
Bu kadar.

Bok günlerim geride kalıyo.
Buna inanıyorum.
Hadi bye.
with my löve.

kep

2010-07-10T15:19:00.000-07:00

Şimdilik Güle Güle İzmir

2010-07-09T14:24:00.000-07:00

Hayata içinde 2 sene kaldığım odamdan bakmak istemezdim aslında. Bugünlere gelirken duvarların İzmir'in nem oranıyla mı ıslandığı, yoksa yüreğin göz yaşları mı olduğu hala belirsiz. Belirsiz çünkü, konu hislerim ve sonuçları olunca maça 1-0 yenik başlamam kaçınılmaz.

Hayat size hiçbir zaman son dakika şansları yaratmayabilir. O şansı makul değerlendirip sığ sularda yüzebilme gayretini gösterebilir, hatta ufak yelkenliniz ile farklı bir ütopya yolcuğuna çıkabilirsiniz. O şansı benim gibi değerlendirmenizi istemem. Benimki sığ sularda deniz dibindeki canlıları yeniden keşfetmekti biraz.

Bugün bile düşünüldüğünde çektirilenlerin acısı yoldan yüzüne pöfür pöfür vuran sıcak kadar net. Her ne kadar esintiye kapılıp azcık serinlediğini hissetsende götün terlemekte. Damlaların düştüğü heryer yüreğindeki kıvılcımı biraz daha alevlendirmekte. Peki onca anlatılan siklemez hikayelerin...

Ben hayatı sikinde yaşayan güzide insan, işimi ciddiye aldığımda başarabileceklerimin farkına yeni yeni varıyorum. İnsanlara sik-art-devret modelini uygulamalarını yeterince dikte ederken, bir yandan da kendi problemimin modelini çıkarttım. Eve attığım kızların bana bıraktığı notları yeni yeni buluyorum. Onca üşünilmeden özenle yazılmış mektuplar benim tarafımda gerektiği özeni görmedi. Hani kusura bakmayın. Okuduğum en ilginci sadece sevişmek için geldiğini fakat aşık olarak geri döndüğünü belirten olandı. Favorimsin ama ismini yazmalıydın koçum.

Garip bi telefon aldım geçen gün;
E: Şuan sevgilin var mı?
D: Hayır.
E: Takılalım mı?
D: Bilmiyorum.

Bu yüzden böyle oldum ben.

Hadi bye.
With my löve.

Mülakat

2010-06-23T10:37:00.000-07:00

Zamanın bir girdabı var mı?
varsa hala neden beni yakalamadı?

Aslında kalbimin götürdüğü hedeflere ulaşmama az kaldı. Bu hedeflere ulaştım saymamdan kaynaklanıyo birazda bu ego. Çünkü hayatımda istediğim hiçbirşeye bu kadar yaklaşamadım. Sevdiğime yaklaştığımı hissettiğim de terkedildim ya da tekrardan aşık oluyorum dediğimde ateşim söndü. Bunlar da hep bi neden aradım yapamadığım, bişileri eksik bıraktığım. Bu sefer olmazsa ben eksik birşey yapmadım diyebilirim. Aslında şunuda farkettim. Pazartesi günü İTÜ'nün mülakatındaydım. Normalde çabuk atlatan bi insanımdır. Karşıdakini dinlemek yerine susturmayı tercih ederim. Nedense bana bişi oldu bu sefer dinledim sonuna kadar. Sonraki cevabım Hocanın susmasına yetti de arttı :)

Beni hala neden bu kadar zorladıklarını merak ediyorum. Benden önce çıkan ve sonra giren yeni arkadaşlarıma sorduğumda onların bu kadar teknik sorularla karşılaşmadığını öğrendim. Umarım hayırlısı olur.

Öperim.
Bye.
With my löve.

Ben geldim.

2010-06-18T11:08:00.000-07:00

İtü için çabaladım durdum.
Emeklerimin karşılığını almanın zamanı geldi sanırsam.
Umarım olur,
mülakatı da alnımızın akıyla atlatırız.
öptüm.

Karşıma çık, sıkıldım.

2010-06-05T05:45:00.000-07:00

Hayatımda tüm sevgimi adayabileceğim bi insan karşıma çıksa,
bu kadar yavşak olmazdım.
Hatta,
4 saatliğine birisine gidip sevişip geri dönmezdim herhalde.
Sorunum bu.
evet.

Umarım en yakın zamanda rastlaşırız.
öperim.
Bye.
With my love.

Tez yazıyorum lan.

2010-06-03T14:50:00.000-07:00

Ben bi kızdan hoşlanıyorum. Kafamı bile kaşıyacak zamanım yokken onu düşünebiliyorum mesela. Merak ediyorum onu. Tabi malum bilmiyo. Anlamıştır belkide. Neyse. Az kaldı İstanbul'a bu sefer temelli döncem.

Hayatımda bu kadar kararlı davranabileceğimi bilmezdim. Çok büyümüş tavırlarındayım. Bide bitirme tezimi yazıyorum. Hani uzaktan bakınca gerçekten üniversite yaramış. Birsürü bilgiyle donanmış bi mühendis olmuşum. İlerde beni ne bekliyo bilmiyorum ama akademik kariyer yapmış biri olmak herhalde tek isteğim.

Tez bitene kadar uzağım.
Öperim.

Bye.
With my löve.

İstanbul

2010-05-27T08:56:00.000-07:00

Bu seferki heyecan başka bişi. Çok ciddiyim.

haklılar

2010-05-23T07:33:00.000-07:00

Son pişmanlığımın had safhasına ulaştığı günleri yaşıyorum birazda. Sanırım artık hiçbirisinin geri dönüşleri yok. Belki olacak ben adım atsam birşeylere fakat kendimi o kadar yorgun ve bıkkın hissediyorum ki...

Yorgunluğun geçici bi durum olduğunu düşünüyorum. Ama o herşeyden bıkma efekti... Şey gibi bi durum bu. Toffifee'yi çok severim ben, bilirler. Onu yediğimde bile artık tat alamayacağını düşünmek gibi bi his.

Bugün Ali de dedi. Takılsana oğlum sen felan. Dedim aşk'ı arıyorum abi.
Boku yemişsin sen dedi.
Haklısın dedim.
sustu.
sustum.
bye.
with my löve.

Ateş 41 digrii selsiyuz

2010-05-21T15:11:00.000-07:00

Öncelikle o herkesin ölümden az evvel gördüğü beyazlığı görmedim. Tanrının benim için başka planları olduğundan şüphem kalmadı artık. Süründürerek öldürmicek beni mesela. Öldürmekte çok kaba oldu. Ruhumu nihai sonsuzluğa, canımı çekiştirmeden alcak. bu iyi gibi. Neyse,

Sevgiliden ayrıldım. Bana net olması gerekiyodu. Çok süründürdüm onu kalbimde, haddinden fazla hemde. İnsanlara karşı güzel şeyler hissetmeyi seviyorum ben. Sevgi dolu bakmayı seviyorum. Ama nedense Gül hocamın da dediği gibi nerde arıza onu buluyorum. Şimdi bakıyorum hocamda haksız değil. Çıkma potansiyeline sahip olduğum, sevişme potansiyeli sahip olduğum ve platonik takıldığım bütün kadınlarda bi kusur var. Hea bende hani sütten çıkmış ak kaşık değilim. Az nutella kalmış olanıyım.

Üşütmemin tek iyi tarafı beni kendime getirmesi oldu. Cidden bi bok yoluna sapma durumu söz konusuydu. Ya birisinin beni güzel bi pataklaması ya da bi aydınlanma yaşamam gerekiyodu. Ben aydınlanmayı acildeki son dakikalarımda yaşadım. Damar yolunu koparır şekilde çıkarmaya çalışan doktorun elinden tutup ittim. Sonra ben çıkardım. Tabi heryer kan. Zaten üstüm çıplak. Çok sayko bi halim söz konusuydu. Tabi tartıştık orda. Neyseki serdar ilk defa ılımlı davranarak beni oradan uzaklaştırdı.

Buara Glee'ye sardım. Oturdum bütün bölümlerini izledim. Çok eğlenceli. Lise anılarımı tazeleyip sevinirken, tiyatro okumak istediğimi bunu babamın ve öğretmenlerin nasıl ortak yok ettiklerini anımsadım, üzüldüm. Çok istemiştim bi müzikal yazmak. Hala müzikalleri gıpta ile izlerim, bi o kadar da kendimden geçerim. Hatta şu var; Hayatımda alabileceğim en iyi hediyeyi Ezgi vermişti bana. Jesus Christ Superstar'ın orjinal plağını almıştı.

böyle.

İTÜ için çalışmak zorundayım.
I'm back.
Hadi bye.
with my love.

ruh halimde yavşadı

2010-05-16T07:21:00.000-07:00

Kendimi bu kadar iyi hissedebileceğimi bilseydim, şuanda attığım adımları o zamanda atardım. Hatta koşardım felan. Yavaşağın önde gideniyim. Biliyorum ilişkilerimin artık uzun sürmeyeceğini.Kimseyi ezgiyle kıyaslamamam gerektiğini de yeni öğrendim mesela. Çok geç oldu dimi.

Hayatım yalan rüzgarı gibi. Yarın kiminle sevişebileceğimi tahmin etmek çok zor. Rüyamda Jehan Barbur ile sevgili oluyodum. Yaklaşan İzmir konserine yordum.

Boxer'ımı çıkartcak, bıyık bırakacak, saçımı kestirecek ruh halim yok. Ruh halimde yavşadı. Haydi hayırlısı.

Bye.
With my löve

NE OLUYO LAN BANA?

2010-05-14T16:26:00.000-07:00

Buara duygularımın, düşüncelerimin, fiziksel ve ruhsal dünyamın, yani özete vuracak olursak içimde dışımda ne varsa sapıttığını söyleyebilirim. İnsanların garip triplerinden sıkıldım mıdır bunun sebebi yoksa garip insanların anlamsız tripleri midir bunu çözemedim.

Hayatıma bir şekilde entegre etme zorunluluğunu hissettiğim insanların gün geçtikçe mallaşabildiğini ve bunun beni ne kadar yaraladığını hep yazdım, çizdim, söyledim vs. Dün ise bu durum top yaptı. Anlatmıyorum, anlattıkça durumda mallaşıyo çünkü. Dürüst olmaya çalışıyorum karşımdakilere ama hep bi "gene mi bamya" hüsranı...

Sebepsiz bağlnmayı seviyorum aslında ben. Tek fotoğraf benim için dışarıda görüşebileceğim yüzlerce zamana eşit. Ben onu izlerken onun bilmediğini hissetmek süper bişi. Arada böyle girip bakıyorum felan tumblr'ına ne yazmış, ne paylaşmış. Arada lastfm'ne bakıyorum. en son 4 saat önce bişiler dinlemiş. Sapıkça kurgularım yok üzerinde ama hoşuma gidiyo bu durum.

Yaz tatiliminde kaba planını çıkarttım ben. duvarıma astım. Belki hergün yeni bişiler eklerim. Ama bugünkü haliyle de hoş bence. Birisiyle gitmek istediğim bi konser vardı. O da artık yok gibi ya da tam manasıyla yavaş yavaş yokediyo kendini. Farkettiğim şeylerin en başında da hayatımdan kolay çıkanların hepsi kendi kaşınmış. Çıkartılmak için davranmış, çıkartılmak için söylemiş... Sonrada onları tutmam için bir sebep kalmamış. Bunu bende yaptım. Çıkartılmak için davrandım, söyledim felan pişman da oldum. öyle.

Hayat beni yüreğimden öyle bi yaralamış ki, gerçekten artık eskisi gibi olamayacağıma inanıyorum. İmkansızı seçmekte üzerime tanımam. Hele ki bu imkansız kendi kendine mallaşabilen bi varlık ise...

Böyle mal bi psikolojideyim işte. Bu psikoloji atlatmak için aşık olmayı denemiştim. 2 kere şans tanıdım kendime. 2'sinde de malları buldum. Mutsuzum.

Tanrım!
Bundan sonra kıracağım masum kalpler için şimdiden toptan özür dilerim.
Kalbimi yarattığına inanarak affına sığınıyorum.

Hadi bye.
with my love.

flörtün gözünü yiyim.

2010-05-06T04:50:00.000-07:00

İlişkinin ilerleyebilme ihtimali artık tek korkulu rüyam. Kimseyle sonuna kadar çıkmak, evlenmek felan istediğim yok. Ölene kadar flört etmeliyim ben.

Yani tamam çok sevmek istiyo olabilirim. Hatta bağlanmak felan. ama mutlu olabileceğime inanmıyorum. Hani bulduğum kadınların hepsi 2'ye ayrılmış durumda. İlgi göstermek zorunda kaldıklarım ve İlgi göstermek zorunda kalmadıklarım. Hayatı kesin çizgilerde yaşamam gerektiğine kendimi inandırmışım öylede gidiyo. Ama bu kadar kesinliğin için şu "ilgi" adı altında yürütülen sikilme eyleminin kesin varolmasını istemiyorum. Gerektiği yerde ilgi göstermek istiyorum. Ayı biri değilim. Düşüncesizde değilim.

Peki tanrım karşıma çıkardığın hediyelerin neden düşüncesiz ve ayı olmak zorunda?

Bunu yargılamıyorum, yargılamak haddim de değil.
Bi bildiği vardır diyorum.

Hadi bye.
with my löve.

But I learned I was wrong

2010-04-30T20:17:00.000-07:00

Sarhoş olup telefon numaramı vermemeliyim.

2010-04-30T07:48:00.000-07:00

Dün gece sabaha kadar sevişebilirdim.
Kızın sevgilisi de vardı.
Sonra kendi yaşadıklarımı anımsadım.
Çocuğa üzüldüm.
Benim kadar üzülsün istedim.
Öpüştüm.
böyle.
Kalanlara allahtan rahmet diliyorum.

bye.
with my love.

sabır-söylemler*rahatlığına kurban

2010-04-28T13:59:00.000-07:00

Sabrım zorlanıyo aslında. Herkes beni herzaman alttan alan bi insan olarak görüyo ve sınırlarımın olduğunun farkında değiller. Patladığımda da kırıcı olabiliyorum. yıkıcı, şerefsiz, yavşak, bütün sıfatları koyabilirsiniz önüme. bende hepsine bakıp, biranda beğenip kabullenebilirim. öyleyim çünkü. İnsanları kırmayayım diye bişileri hep erteledim. Ezgiye güzel olduğunu söyledim, birilerine sevişirken çok zevk aldığımı söyledim, hala benimle ciddi evlilik düşünen insanlar var, onlara sarktığımı düşünen birsürü kız var, kardeşim dediğim ama yüzünü bile görmek istemediğim onca insan var vs. Herşey o kadar sahte, o kadar yalan ki.

İçimde büyüttüğüm acaip büyük bi nefret ağacım var; isterseniz sizin nefretlerinize bile yer ayırtabilirim. Sonra o ağacı bi kayık yapar salarız sığ sulara. Sonra bide batmasını bekleriz dört gözle. Bu kadar da umutluyum. Hayal kurmayı seviyorum.

Hayallerimde yer verdiğim insanlar çok az. Tekte ölebilirim diye düşünüyorum. Zorunlu bi ihtiyacım olmadığı görüşündeyim. Şu hayatta yaşayabileceğim hangi duygu kaldı ki? O kadar doymuş o kadar sıkkın hissediyorum ki... Hani bunu değiştirebilme şansımda yok aslında yaza kadar. Kendimi makaleme verip biran önce gitmeliyim. Tek başıma tatile çıkmalıyım. telefonsuz, üç numara saçlarım, bi defter, bide uçlu kalemim...

Güzel düşüncelerim var ama sığ insanlarla dolu etrafımda onlara yer ayırmak o kadar zor ki...

Mourinho gibi keyfime göre konuşabilmeliyim.
Bu yüzden seviyorum bu adamı.
Messi adam olsaydıda gol atsaydı.

hadi bye.
with my love.

İdeal sevgili olunca sikilmek mi zorundayız?

2010-04-26T10:34:00.000-07:00

İnsanların farklı yaşayış tarzları olduğu gibi farklı manita sevme tarzları olduğu gerçeği aşikar. Fakat bu sevmelerin huyuna gidildikçe 'sikilme' eylemine sebebiyet vermesi ise kaçınılmaz bir son. Ya da deneyimlerim benim aptal,mal,salak vb. bi adam olduğumu; elimi atsam ellisi derken ellisinden ellisini de bu tarzda çıkartarak anlayabilirsiniz.

İstediğim zaman ideal bir sevgili olabileceğimi kanıtladım gibi hissediyorum. Hoş süprizler, bitmek bilmeyen güzel sözler, ilgiyi eksik etmemek, kendimi onun yerine koymak felan. İlişki uzadıkça tabiki benimde sıçışlarım olmuştur. Olmamış dersem ayıbederim. Ama bakıyorum şu son üç aydır hep bi sikilme eylemi içerisine girmişim. Ya gerçekten ben haddinden fazla değer veren bi insanım ya da malım. İkinci seçenek tümünü kapsadığı için bana mal diyebilirsiniz. Son 3 ayda edindiğim 2 sevgili birbirleriyle zıt görünselerde aynı hedef üzerine yoğunlaşmışlar. Çağla hakkında fazla bişi demicem. Kabus bi sevgililer günü gecesinden sonra hani çok bile dayanmışına getirilen sözler. Şimdi de yeni bi ilişkim gibi bişi var. Konuşmalarımızı başından beri izleseniz aşık gibi konuşuyorum. Hiç olmamışcası hesabı. Tabi öyle bişi yok. Ama genede yaranamıyorum biliyo musun? Hep bi trip yiyorum, hep bi laf sokuşmalar felan. Garip geliyo bana açıkçası. Artık kullanıldığımı hissediyorum. Güzel bi gaz verici olabilirim, Güzel bi yalan söyleyiciyimdir. Hem de çok acaip.

söylediğim yalanlar için 1'i, söylemeyemediğim için doğrular için 2'yi...

Bence kadınlar bu huylarından vazgeçmeli. Tamam ilgiyi alakayı kesmiyozda sende hani biraz düşün, bu çocuk ne yer ne içer...

Sevmek sikilmek olmamalı
ya da birisinden hoşlanmak...
mutlu olalım
huzuru bulalım
sonra zaten sevişiriz...
hadi bye.
with my love.

Az kaldı..

2010-04-22T01:41:00.000-07:00

Yüzmek istiyorum,
belki de boğulmak.
Sessiz bi sahil kasabası,
sevgilim,
ben,
birde hamak olsun.
Yepyeni bir sayfa açmaya çok yakınım.
Güzel bir tatil,
geleceğim için sağlam adımlar atmama sebebiyet verebilir.

İTÜ demiştim ya hep bide.
Sanırım ertelenebilecek bişi kalmadı.
Allah'ın sevdiği kuluymuşum.
Ozanla projeyede kabul edilirsek,
bok gideceğini sandığım geleceğim gün geçtikçe güzelleşecek...

hadi görüşürük.
by.
with my love.

bekle beni infected...

Sabancı-Kemoterapi-Infected Mushroom

2010-04-20T03:42:00.000-07:00

Evi özlediğim ruhumdan belliydi. Annemi, teyzemi, kardeşimi, babamı... Dün gece bunun içime işleyişiyle ağladım. Annem buara radyoaktif bir madde :) yani ben onu öyle seviyorum. Kemoterapi tedavisi devam ediyor. Dün gece darlanmalarının birine bende rastladım. aynı odada yatıyoduk zaten. o camdan dışarıyı izlerken habersiz bende onu izledim. Gözlerimin yaşarmasını hissederken dönüp gözümü kapattım. Korkup, uyanıp, çığlık attığımda annemin öldüğünü rüyamda görüp ilk tepkimide vermiştim. İçimin bu kadar acıdığını daha önce hiç hatırlamıyorum.

Cuma gününe kadar evde annemin dibinde oturmaya kararlıyım. Sonra karşılaşmak isteyenlerle Bronx Pi'de görüşebiliriz. Infected Mushroom geliyo ya. Ses sistemlerinin Bronx'a ne kadar uygun olabileceği soru işaretide olsa da gidip görmek, yaşamakta hertürlü feyda ve yerar var.

Sabancının kariyer günlerinin çok çok çok çok çok çok çok verimli geçtiğini söyleyebilirim. Son anlara doğru yorgunluğun baş gösterdiği verimliliğimi kaybettiğimi düşünsemde, sabahın ilk saatlerindeki enerji ik'la yaptığım görüşme baya baya baya mutlu ediciydi. Çalışabileceğim, hedefleyebileceğim bi holdingim var artık. ama yurtdışına da gitmelisin dedi hanımefendi. hatta okulda kalman senin için daha da yararlı olabilir dedi. Doktor ünvanını aldıktan sonra başvurabilirim sanırım Sabancı'ya. kısmet tabi.

herkesi seviyorum.
birisini daha çok sevebilirim,
ama emin değilim.
gelmesi gerekiyo ilk tabi.
Ozan'a da dedim;
Hele bi gelsin...

hadi bye.
with my love..

Pekişiyorum. yavaş, yavaş, yavaş...

2010-04-15T13:34:00.000-07:00

İnsanlar neden umursamaz? Peki umursadığını zannedip acılarının üzerine gitmek yerine yarı yoldan vazgeçip üzülmek ister? Her zannediş bir acı mıdır yoksa biz mi kendimizi üzmek için bahaneler üretip salınıyoruz?

İnsanlar için üzüldüğümü binlerce kez dile getirmiştim. Bu sefer üzülmeyip üzerine gitmeye karar verdim bazı şeylerin. Bana huzur verdiğinizde mutluluğu bulacağınızdan eminsinizdir. İdeal, aranılan adam moduna kolaylıkla uyum sağlıyabiliyorum. Ama gel gör ki hiçbir kız arkadaşım bana sıkıntı vermekten başka bi işe yaramamış. Sonra deniz'in canı 1. gün acımış, 2. gün acımış, 3. gün yatağında tanımadığı bi yüzle uyanmış. Bu döngüden çok sıkıldığımın farkındayım. 'abi artık evlenmeli miyim yoksa?' gibi saçma sapan düşüncelerim bile oldu şu iki üç günde. Hatta hanımla bunların fantazisini bile kurdum. Evlendiğimde de karımı mutlu edebilecek bi adam olabileceğimi kurduğum fantazilerle pekiştirdim. Peki bu kadar pekişken bi insanken neden ben mutlu olamadım hiç? ya da mutlu olduğumu hissettiğim 'an'ların hepsi isteyerek silinip gitti beynimden?

Bunların sorumlusunun ben olmadığımı biliyorum aslında. Fakat işin 'the awfull truth' kısmı sorumluların etrafımda olan biten olduğunu gösteriyo. Arkadaşlarımın beni ıssız adam olarak görmeleri garip bi can sıkıntısının yanında gururumu hafiften okşayan bi durum mesela. Artık durumun kontrolüm dışına çıkışını hocalarımın benimle dalga geçmesinden anlayabilirsiniz. Gün gelip profesör olsam değişir miyim? Ne yalan söyliyim daha beteride olabilir.

Ama korkmayın. ÜDS'den çok iyi beklemekte olduğum puanın beklenin çok altında kalması nedeniyle İTÜ hayalimi yarım dönem ertelemek zorunda kalacağım. 36 değilde 37 yaşında prof. olabilirim. Fena bi düşünce değil bence :)

Hep dedim daha beterine ulaşmak istemiyorum. Hanım sanırım beni çekip çevirecek, adam yoluna sokabilitesi olan biri. Bunu hissettiriyo. Tamam herkesçe sabit yaşanmış acıları var. Ama deniz'in de geçmişte arkasında hep hatırlanacağı sabit anılar bırakması, bu durumu indirgenebilir kılıyo.

O yüzden o kadar çok aşık olcam ki. Olmamla kalcam gibi :)

Hadi bye.
with my love.

fotoğraf: http://xxxlearntoflyxxx.deviantart.com/

nokta

2010-04-12T09:53:00.000-07:00

HOŞLANIYORUM ULEEAAAAAAAAEAEAAAAAAAAAAAAENNN.

ne vaaaaaaar loves neeeeeeee

beklemek

2010-04-11T16:22:00.000-07:00

zamanı unutabilmek biraz akarken.

yüreğine tutunmak,

sevebilmek yokluğunu sebepsiz.

ruhuna sarılmak yastığa onsuz başını dayadığında.

geliceği an'ı iple çekmek,

ve en önemlisi;

geleceğini emanet edebilmek...

hissetmek,

sevmek,

sevilebilmek için,

beklemek, beklemek, beklemek...

sıradan

2010-04-10T05:56:00.000-07:00

Aslında farkına varmadan bazı şeyleri anlamama şaşırıyorum. Farkına varmadan üzülüyorum ve tekrardan farkına varmadan kırılıyorum. İşin egzantirik yanı bunların hepsinin benim suçum olması. Fazla basite indirgeyememem bazı şeyleri...

Hayatın sıradanlığından hep bi gam vurma eylemi söz konusu süre gelmiştir. Benim hayatımın sıradanlığını anlamam karşımdakinin bana duygularını açacakken, benim duygularımın içine sıçmasıyla doğru orantılı. Ne zaman yeni ilişkiye başlasam hep bir buluşamamazlık, hep bi tatminsizlik ilişkilerimin temelini oluşturur. Mesela dün gece, hanımla konuşurken geçmişte belkide yaşadığı fakat mutlu olamadığı şeyleri benimle hayalini kurarken birazda alkolun etkisiyle ağlamaya başladı. Konu ile birlikte telefon görüşmesi de sonlandırıldıktan sonra kendisi mışıl mışıl uyurken çekebileceğim acıların sınırının olmadığını bir kez daha gördüm ben. Hayatımın düzene girmesi, saf mutluluğa erişebilmem...
Güzel hayaller.

Sadece bunu düşündüm. Hayaller. Müthiş bi hayalgücü kabiliyetim olduğuna inanıyorum. Bu kabiliyetin ezgi ile beraberken köreltildiğini düşünüyodum. Onun yüzünden değil ama. Onu zaten göremiyodum, görüncede bişi yapmak istemiyodum. Sonra ayrıldıktan sonra ilk ofişil çıkma deneyimimde sevgililer gününde 'hiçte haketmeyen birisine' çok güzel bi süpriz yaptım. İçine sıçıldı. O gece yanından kalkıp All-Star maçını izleyebilecek kadar boktum. Şimdi gene birisini istiyorum. Bu gidişle sonunun hüsran olabileceği kanaatinin kaçınılmaz bir düşünce olduğunun da hani farkındayım.

Mutlu olmayı istemek bu kadar ambargo gerektirmemeli sanırım.

Cumartesi günüm böyle başladı işte. Haftanın gerisinin bu kadar cenabet sürebileceği düşüncesinde değilim. Sınavım güzel geçti. İstanbul'a geliyorum. Annemi özledim.

Güzel günler bekliyo beni biyerde biliyorum.
hadi görüşürüz.
bye.
with my love..

fotoğraf: http://icarus-ica.deviantart.com/

'Noluyo lan?' demeye alışmalıyız aslında.

2010-04-01T18:53:00.000-07:00

Hayat karmaşasından uzakta geçirmek istediğimiz her saniye, keşke bünyemize ekstradan verilmiş para puan etkisi yaratsa. Sonra biz para puanları canımız sıkıldığında kullanabilsek. Üzüldüğümüz de önümüze sürülebilitesi olan çikolatalar gibi mesela. Ya da seks ihtiyacını karşılamak isteyen elanordan bıkmış herhangi yoldan geçen üçüncü tekil şahısın, dilediğinde para puanı ile karşısına arzuladığının yansıtılması gibi. Hayal gücü sınırlarınızı keşfedin!

Aslında sınırlardan bahsederken, günümüz çevresinde oluşturulma gayreti gösterilen mekanizmaya da bakmak gerek. Tamam senin benim onun 'cumhurbaşkanı, başbakanı' geyiğinden öte giden bi durum söz konusu. Güzelim toplumumuzun sikilmeye alışmış güzide vatandaşlarının bi tepki vermemesini artık düzen ile randımanlı şekilde ilerletilen 'folloş edelim biz kendi cebimize bakalım onları bırakalım muhtaç olsunlar sonra oylarını da nasıl olsa satın alırız' politikasına yoruyorum. Ellerim ayaklarım ayakta parmaklarım politikasının içine girmicem. İçine girince herkesin rahatsız olabileceğinin farkındayım. Ama ne yapabilirim dostum. Bunlar acı gerçekler sonuçta.

Katıldığım kongre, kurultay, sempozyum vb. organizasyonlarda hep şuna rastladım. İnsanlar sadece soru sormak için yargılıyolar. Ya sordukları sorunun cevabını sorarken veriyolar ya da sadece soru sormak için soruyolar. Mantığımıza gerçekten ihtiyacımızın bulunduğu şu dönemlerde, onu asansördeki yolculuğunda bodrumdan kartal yuvasına çıkarken arada bi yerde durdurup nefes aldırmamız gerektiriyo. Bak dostum dememiz gerekiyo. Burası da gerçek dünya. Tanıştırıyım. Yarın birgün aşağıya düştüğünde iliklerinde stresini hissedeceğin dünya. Hadi görüşürüz. Ok.bye.

Çok acımasız olmamız gerektiğini kız arkadaşlarımdan öğrendim. Sen değer verdiğinde sikme gayretlerini esirgemezler iken, sen siktir ettiğinde tüm dünyadaki erkek nüfusu biranda 1'e düşüyo. Amaaaaaan tanrım, sensiz yapamam bebeğim cilveleri vs. Aşkın bu cilvelerle kirletilmemesi gerektiği kanısına herkes varabilir ama yapamaz, uygulamaya koyamaz. Denenecek bişi de değil. O zaman taşşak geçti olursun.

Benim hoşlanma sürecim gibi hepsi. Kendi kalbimi yenileyebileyen bi yapım var. Rüzgar enerjisi gibi kolpa bi enerji değilim. Doğaya zararım da yok. Şimdi de hoşlanıyorum mesela. hea adamım sonu gene hüsran mı olur? diyosanda, bende bekleyip görciz dostum diyorum.

Hadi bye.
with my love.

foto: http://zakuro555.deviantart.com/

evrim içimizde! göremezsin kasma karşim.

2010-03-31T14:29:00.001-07:00

Gözönünde bulundurduğumuzda günümüz ilişkilerinin sürdürülebilir olabilitesi imkansız. Ne idüğü belirsiz, hayatı dışarı çıkmak ile tanımlayan birine denk gelmeniz ise kaçınılmaz. Peki dışarı çıkmayıp ne yapabiliriz?

İnsanın evrimi kendi bünyesinde geçirdiğine inanan biriyim. Varolmayan düşünceleri, duyguları kendi içimizde evrim sürecine sokup sokağa salıyoruz. Tabi başıboş bırakılan evrimsel atıklar olarak sözünü edebileceğimiz şeyler, baş dönmesi, kusma, ishal, kabız vb. kötü durumlara sokabiliyo. Bırakmak isteyip birde bağımlılık kazandırdığımız atıklarımızda söz konusu. İnsanlar için üzülmeliyiz gibi geliyo bana. Farklı tatları tatmanın kötü tarafları olabileceğini bile bile insan içine karışmayıp, onları uzaktan izlemek daha eğlenceli olabilir. ya da onları daha da yakınımıza yanaştırıp sabah günaydın bende okula gidiyodum hadi görüşürüz edasıyla selamlayabiliriz. Sevebileceğimize inandığımız insanlar her an karşımıza çıkabilir. Çıktığına inandırmaksa en güzel. Zorla güzellik olmaz bebeğims deyimini boşuna kullanmamışlar ki günümüzede kolayca entegre edilebilen bir deyim olmuş.

İşin özeti arayıpta bulmak değil, aramayıpta bulmak... Arayıp bulunca beklentilerinin yüksekliğinin top yaptığı an'da bi bakıvermişsin mezarın kaldırılmış tabutun içinde karanlıktasın. En son karşılaştığın insanlar cenazende seni çok sevip en mutlu gününde yalnız bırakmayanlar... Bununlar gurur duyabilitem yok açıkçası. O gecelerden birinde Gizem yanımdaydı bi tek. O'nun olmasını istiyodum çünkü. Sinan vardı başucumda. İstemesemde yanımda olacağını biliyodum.

Sinan da demişken ADAM EVLENİYO! amkskym. Elimde büyüdü kerata. Biran önce amca olmak istiyorum. Yeğenim büyüyüp ergen çağını benimle geçirmeli doya doya. Süper olcak. Umut fakirin ekmeği derler ya. Bende mi evlensem ne?

Teyzemle konuşuyodum geçen gün. Anlattım sinan'ı felan. dedim babasıyla tanıştı adam. Seni ne zaman böyle görücez dedi. Hani manitan oluyo birsürü hiçbirini getirip tanıştırmıyosun bile dedi ve sustum uzunca bi süre. Birşey diyemedim. Haklıydı. ama ben pişman değildim. :)

Sevgililerimin akıllıca düşünen sayısının 1'i geçmediğini düşünüp, hepsiyle çıktığıma pişman olduğumu düşününce makul kararlar verebiliyorum ben. Ama akıllanmıyorum bu sefer farklı sularda geziniyorum.
hayde hayırlısı.

bye.
with my love.

2010-03-31T09:43:00.001-07:00

mart artık bitebilir.
sıkıldım.

adama demişler...

2010-03-26T09:58:00.000-07:00

Hani her zaman kazanmaya yaklaştığınız ama sadece yaklaştığınızla kaldığınız garip anlar olur ya. Bi yere ışınlanmış gibi olursunuz. Sonra flashbacklari havada uçuşturursunuz. lüzumsuzdur aslında bunların hepsi. Hiçbir gereği yok iken neden insan kendini savurmak istesin ki? ya da bile bile üzüleceğini yaşasın?

hadi balkondan atlayalım...

Tabi bu kadar kolay olmamalı mutluluğa kavuşmak. İnsan acı çekmeli, hırpalanmalı, sikilmeli, aşağılanmalı, yüzüne tükürülmeli vs. atraksiyonların sonucunda fenafillahına erişebilmeli. hea erişemiyosan da o senin sorunun. bak bi bana. Yüzüme tükürülmeli eylemi dışında yaşamadığım atraksiyon yok. hergün sabah uyandığımda pişman kalkmış oluyorum. Neden? nedenini boşver.

Hayat bu kadar acımasız ama bildiği var bence. Kendimi kandırıyoda olabilirim. Bugün mesela sabah Sinan'ı bekliyodum. 7'e kadar uyanıktım. gelmedi uyudum bende. Sonra saat 10 buçuk civarı kargocu abi geldi. Kartımı getirdi. Uyumadığım için pişman olabilirdim ama hayat bana kargocuyu gönderdi mutlu oldum. Sonra telefonumda guitar hero oynadım. Hayat bana nedensiz de mutlu olabileceğimi göstermeye çalışıyo ama ben o nedensiz hala yapamayacağımı biliyorum.

Bu kadar nerden emin olabiliyosun hacı diye sorarlar adama,
adam da der; Birader hertürlü sikilmicem mi?

Hadi bye.
with my love.

2010-03-25T11:13:00.000-07:00

Güzelim polen alerjimin baş gösterdiği, güneşli günlerin akıp gittiği ama bugün bulutlu bir havanın seyrettiği izmir'den herkese bolca selamlar. Kendimi bok gibi hissetmenin dışında, insanlara fazla takılmadan hayatım akıp gitmekte. Takılmak istediğim insanlara ise ulaşamıyorum, platonik devam ediyorum. Hergün farklı bir yüze aşık oluyorum. Sonra evime dönüp, çantamı bi kenara yavaşça koyup pantolonumu çıkardıktan sonra kendimi attığım yatağımda yalnızlığımı farkediyorum. Göğsümün üşüttüğümden mi yoksa yalnızlığımdan mı ağırdığı çözümlemesine girmicem. Çok uzar gider.

Bugün esin'in doğum günü. Photoshopta ona doğum günü hediyesi hazırlamayı planlıyodum ama başaramadım çok pişmanım.

Bugün artık istemediğimi farkettiğim kızı görmemezlikten geldiğimde ve basıp gitme gayretini gösterdiğimde deniz mi bu ya? demesiyle arkama bakıp aaaa naber demiyebilirdim. pişmanım.
çok.

Bugün pınar'ı kırmayabilirdim. Ama üzerime çok geliyo o salakta. pişmanım hemde değilim.

Keşke birisi bana telefon kartı hediye etse. pişman olmam.

İstanbul özlemimi çeşitli atraksiyonlarla bastırıyorum. İlk defa Beykoz pidecisini satıp burda bi pide yedim. Pide güzeldi ama senin yerin ayrı Beykoz'daki pidecim. Çok da pişman değilim hani.

Bigünde bu kadar pişmanlık.
yarını iple çekiyorum.
umarım sağsalim gelir.
hadi bye.
with my love.

ruh eşi

2010-03-23T14:16:00.000-07:00

Aslında herbirimizin farklı ruhları olduğunu düşünüp, midemizin gurultusuna ses verdiğimizde, 'ruh eşi' kavramını bulmamızın bununla doğru orantılı ilerleyeceğini düşünüyorum. Madem ki bu dünya da 7 milyar insan yaşıyo, Allah'ında yukarıda bizim için planları olduğuna inanıyosak, ruh eşimizi her an, her dakika, saniye vs. görme ihtimalimiz baya yüksek. Tabi ruh eşinizi kaçırma ihtimaliniz söz konusu olabilir ya da ruh eşinizin 2010 Miss Turkey yarışmasındaki gibi adı güzel tipi çirkin çıkma ihtimali olabilir.

Ya da arayıp bulamayanlardan mısınız?
Bize ulaşın,
+909009101010

aradığınız kişiye şuanda ulaşılamaz.
malum telefonumu düşürdüm.
Her sene bi telefon kaybediyorum.
Bağımlılığım olduğundan şüphelenmeye başlicam artık.
Belki artık bi avea alırım. :p
bide rüya görmem görmem görmem diyodum, garip garip rüyalar görmeye başladım. alakasız, saçmasapan, imkansız, malca :| Harita üzerine çok düşünüyorum ondan bunların hepsi. ama bugün tamamladım sonunda. yolları da çizdim. Vakit hesap vakti!
kolay gelsin.

bye.
with my love.

hoşçakal.

2010-03-21T16:10:00.000-07:00

Çok emo'msu bi başlık olduğunun farkındayım aslında. :) Normalde böyle bi adam değilim bakmayın damara bağladığım anlara. Üzülüyorum ve kırılıyorum gerçekten. Yanlış anlaşılmaktan bıktım usandım. Mutluluğu ve huzuru bulabileceğimi kısa süreliğinede olsa kanıtlamış oldum ama. Duvarları yıktım ve içeri aldım. Midemdeki kelebekleri bile canladırdım onun için. Bu birazda kısa sürenin geçmesiyle 'ee olmuyorsa olmuyodur' durumuna döndü. Saçmalamanın lüzumu yok.

Gerçekten çok istemiştim. O sıcaklığı hep özlicem.

Hadi bye.
with my love.

let me...

2010-03-19T13:51:00.000-07:00

Hayatın tek düze gittiğini hissetiğin an'ları yaşamaya başlarsın ya..
Öyle bişi aslında ilişkilerin tümü.
Sapmayı istediğin tüm yoları kapatır sonuna kadar hayat.
Ya da aralanması gereken kapıyı yüzüne çarpar..
Çok mutlu olma isteğinin tavan yaptığı,
arayışların çoğaldığı şu mevsimde,
gel gör ki tek istediğim huzurlu olmak..
Mutlulukla huzuru satın alabileceğimi hiç düşünmemiştim.
hissettiğim,
huzurun mutluluğun çok uzağında kaldığı...
Belki yetişmek için herşeyini feda etmek gerekir,
belki kendini satmak,
varolmayan uğruna?

foto: http://thymournia.deviantart.com/

time makes two

2010-03-14T18:01:00.000-07:00

Time makes two love,
Makes them more than friends.
Time makes true love,
More than just pretend.

Makes you count the nights,
and the moments we're apart.

Time will heal your troubles,
when you got the blues.
Heal the burnin' heartache,
but your right back in the groove.

But time will take it's toll on you,
if you don't play it smart...

Because time it makes to,
it takes two to heal a broken heart.

Time makes two love,
Feel eachother's pain.
and I'm so proud of you love.
So proud to be your man.

Time makes two.
Oh, time makes two.
Time makes two.
Yah know, time makes two, it takes two
to heal a broken heart.

Time makes two, it takes two,
to heal a broken heart.

It makes you more than friends.

Time makes two, time makes two.
Makes you feel eachothers pain.

Time makes two, it takes two,
to heal a broken heart.

Makes you more than friends.

Time makes two, it takes two,
to heal a broken heart.

Time makes two,
Time makes two,
Times makes two...

Time makes two,
Time makes two...

The Robert Cray Band

better things

2010-03-13T15:23:00.001-08:00

Bu biraz,

Evet hazırım!
Hadi rüzgar es bütün gücünle,
göster hünerini..
Sürükle beni sonsuzluğuna...

demeye benziyo.
Şuanda eriştiğin nirvanaya istediğin ismi verebilirsin. Şöyle bi olasılığı unutmamak gerekiyo aslında ismi verirken;

Sen ismi düşünürken ya rüzgar esip gitmiş olursa?

O rüzgarı bir daha yakalayamayacağımı düşünüyorum ben. Esip gitti ve onu kaçırdım. Hayatımın en büyük hatası mıydı o ayrı tartışılır ama gerçekleri göz ardı etmemek gerekiyo.

"I believe that everything happens for a reason. People change so that you can learn to let go, things go wrong so that you appreciate them when their right, you believe lies so you eventually learn to trust noone but yourself, and sometimes good things fall apart so better things can fall together."

Marilyn Monroe

Hadi bye.
with my love.

foto: http://ethan-carl.deviantart.com/