Hissetmek için daha kaç gün geçecek bilmiyorum. Dün gece rüyamda rastladığım Ezgi bunun bir işareti olabilir bak. Ama bilmiyorum. Bilmemek de acı veren bir boyutta artık.

Sakallarım kesili gezmeye alıştım. Geceleri erken uyuyorum ama sabah 6'da ayaktayım. Sonra çileler çileler. İnsanları umursamamaya alıştım. Sadece sevişmek için kızlarla iletişime geçmiyorum. Gerçi kızlar ile iletişme geçmediğimi de söyleyebilirim. Hani aradığım bir şey yok, hayat damarlarımdan biri sökülüp takılmamış gibi.

O yokluk mahvediyor arada.

İyiyim ama.
Başarılı olabileceğim şeyler yakında gibi.
Kısmeti de var işin tabi.
Keşke senin gibi sevgilim olsa cümlesini kuran kadınları samimi bulmuyorum hiç. Bu sevişelim deniz demekten kaç adım ileride olabilir ki hem.
Saçma işler.

Öperim.